Oudeschans 2 1011 KX Amsterdam Tel: 020 77 86 120 Mobiel: 06 14 10 84 42 www.stichtingsecretgarden.nl English version below! Just click here! Imam
Hashim: Imam
Hashim Jansen
werd geboren in Rotterdam in een rooms katholiek gezin. Als katholiek jongetje
ging hij naar het klein seminarie waar zijn interesse voor het priesterschap
werd gewekt. Na zijn wijding tot priester in het bisdom Roermond begon hij in
1997 aan een studie theologie aan de universiteit van Leiden. In die periode
werd hij gegrepen door de Islam. Na zijn studie in Leiden vertrok hij naar
Damaskus waar hij aan de Abu Nur Universiteit gedurende vijf jaar Arabische
Taal- en Letterkunde, Interpretatie van de Koran, Geschiedenis van de Islam en
Islamologie studeerde. Ook verdiepte hij zich daar in FIQH, de basisbeginselen
en -gebruiken van de Islam. Hij werd geïnspireerd door het Soefisme, een
spirituele tak van de Islam. Hashim Jansen is als voorganger werkzaam in
Rotterdam en Den Haag. Daarnaast is hij actief in verschillende
organisaties
Ayaat ter
acceptatie van homoseksualiteit
"Daar zullen jonge mannen onder
hen rondgaan die niet zullen verouderen. Met bekers, kannen en mokken gevuld uit
een zilveren fontein - zij zullen daarvan geen hoofdpijn krijgen noch zullen zij
dronken worden - en met fruit van hun voorkeur - en met vlees van vogelen dat
zij begeren. En er zullen
schoonheden zijn met grote, mooie ogen als verscholen parels, als beloning voor
hun daden. Zij zullen daar geen ijdele gesprekken of zondige taal horen, doch de
woorden "vrede, vrede"
"En Hij zal hen voor hun
standvastigheid belonen met een tuin en kleren van zijde, en terwijl zij zich
neervlijen op sofa's, zullen zij het noch te koud noch te warm hebben. En de
schaduw van bomen zal dicht over hen heen hangen en de trossen fruit zullen voor
hen gemakkelijk bereikbaar worden gemaakt. En zilveren vaten zullen aan hen
worden rondgegeven, en bekers, kristalhelder, van zilver, in de juiste maat
vervaardigd. En daarin zal hun een drank worden gegeven, vermengd met gember van
een bron genaamd Salsabiel. En jongens die niet verouderen zullen om hen heen
gaan (om hen te bedienen). Wanneer gij hen ziet denkt gij dat zij verstrooide
parelen zijn. En waarheen gij ook kijkt, zult gij een zaligheid voelen en een
groot koninkrijk aanschouwen. En zij zullen klederen van fijne groene zijde en
zwaar brokaat dragen en zilveren armbanden. En hun Heer zal hen een frisse,
zuivere drank geven. Hij zal zeggen: "Dit is uw loon, omdat uw streven waardevol
was."
Na het bloedbad in Noorwegen op
22 juli werden de dader Anders Breivik en de door hem bewonderde Geert Wilders
door veel commentatoren een "verwrongen" en "apocalyptisch" wereldbeeld
verweten. Maar wat mankeert er nou precies aan dat
wereldbeeld? Wijdverbreid is het in ieder
geval wel. Volgens een opiniepeiling die Maurice de Hond een week na het drama
hield, maakt 63 procent van de Nederlanders zich zorgen over de groeiende
invloed van de islam en vindt 75 procent dat politici dit probleem heel lang
hebben onderschat. Wilders hoeft zijn toon dan ook niet te matigen, aldus 52
procent van de ondervraagden. Wereldleiders als Angela Merkel,
die de multiculturele samenleving voor mislukt verklaren en onze eigen Mark
Rutte die belooft dat "we Nederland gaan teruggeven aan de Nederlanders", spelen
in op dat gevoel. Ik wil ingaan op drie steeds
terugkerende onderdelen van bovengenoemd wereldbeeld. Is de islam antisemitisch
(Wilders zegt zelfs fascistisch), is de islam anti-homo en zijn de aanhangers
van deze godsdienst, desnoods door terreur, uit op de wereldheerschappij? Ik
denk dat de eerste twee vragen beantwoord moeten worden met: vanouds niet, maar
misschien is er een kentering gaande. Het antwoord op de derde vraag is
moeilijker.
De koran gebruikt op sommige
plaatsen nogal grove taal tegen christenen en vooral tegen joden. Maar omdat
joden en christenen uit dezelfde bron putten (het geloof in één God, zoals
geopenbaard door Abraham en Mozes), kregen zij als "mensen van het Boek" een
beschermde, zij het ondergeschikte status in de islam (dhimmi's). Beide
godsdiensten waren volgens de profeet Mohammed van het ware geloof afgedwaald.
In de praktijk waren zij tweederangsburgers die aan allerlei beperkende, vaak
vernederende voorschriften waren onderworpen. Ten tijde van de opmars van de
islam in de zevende eeuw was het
joodse volk al over de hele toen bekende wereld uitgewaaierd. Joodse
minderheden leefden in Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika - gebieden waar
in die tijd het nog prille christendom met vreedzame middelen voet aan de grond
had gekregen. De veroveringstochten van de islam waren vaak bloedig en riepen
een halt toe aan de groei van het christendom. Maar uiteindelijk mochten joden
en christenen hun geloof blijven
belijden. De wereld van de islam was dan ook altijd veelkleuriger, zowel etnisch
als religieus, dan die van het christendom, waar alleen joodse minderheden
leefden. Joden verwelkomden de grote moslimrijken die in de loop der eeuwen
ontstonden (dat van Bagdad, Cordoba en Istanbul). Zij hadden meer te vrezen van
het radicaliserende christendom, dat zich door de komst van de islam in het nauw
gedreven voelde. In Spanje kwam zelfs een bloeiende joods-islamitische cultuur
tot stand onder het moslimkalifaat. En toen de katholieken het land in 1492 heroverden, stuurde de Ottomaanse sultan
- inmiddels leider van het grootste moslimrijk - vanuit Istanbul een vloot naar
Cadiz om de joden van de Inquisitie te redden. Joden waren door hun
internationale handelscontacten, talenkennis en deskundigheid op medisch gebied
vaak de smeerolie van de maatschappij. Of, om het in bijbelse termen te zeggen:
het zout der aarde. Maar als zij teveel macht kregen
of in tijden van crisis werden ook met regelmaat bloedbaden aangericht onder
joden. Dat was bijvoorbeeld het geval in Marokko en Perzie (Iran), waar grote
joodse gemeenschappen leefden, en ook in Spanje. De haat tegen joden was volgens
geschiedkundigen echter lang niet zo hevig als in het christelijke Europa. Ook
in Europa kenden joodse gemeenschappen perioden van bloei. Maar de vervolging
van joden was er stelselmatiger en mondde uiteindelijk in pogroms in Oost-Europa
en Hitlers holocaust, waarvan de omvang eigenlijk nog nauwelijks te bevatten is.
De gezaghebbende islam-historicus Bernard Lewis gelooft dan ook dat
antisemitisme een typisch christelijk verschijnsel is. "Anders dan het
christelijke antisemitisme, is de houding van moslims tegenover niet-moslims er
niet een van haat, vrees of
afgunst, maar eenvoudigweg van verachting", zegt hij in The Jews of
Islam. In een ander boek, Semites and
Anti-semites, legt hij uit hoe het zionisme, de beweging die sinds de
negentiende eeuw de terugkeer van joden naar Palestina bepleitte, een omslag
teweegbracht in de Arabische wereld (Arabisch is de oorspronkelijke taal van de
islam, die gesproken wordt in het kerngebied van deze godsdienst). Palestina was
sinds de komst van de islam in de zevende eeuw een Arabisch land, waar altijd
een kleine joodse gemeenschap was blijven wonen. Het zionisme bracht steeds meer
Europese joden ertoe naar hun Beloofde Land te
(r)emigreren. In 1948 besloten de Verenigde
Naties (toen nog gedomineerd door de koloniale Europese machten, de Verenigde
Staten en de Sovjet-Unie) het belangrijkste deel van Palestina aan het joodse volk toe te wijzen: Israël. Zo'n thuisland
was hun al na de Eerste Wereldoorlog door de Britten beloofd, die Palestina toen
beheerden. En er was ook geen andere uitweg meer na de holocaust. Het zou de
verhouding tussen moslims en joden echter definitief verstoren. Voor het eerst
in hun lange geschiedenis werden joden veroveraars, zegt Howard Fast in The
Jews, story of a people.
De steden Sodom en Gomorra staan
in zowel de joodse thora, de bijbel als ook in de koran symbool voor seksueel
liederlijk gedrag (sodomie), waartoe ook geslachtsverkeer tussen mannen wordt
gerekend. Maar waar thora en bijbel de doodstraf in het vooruitzicht stellen,
blijft het in de koran bij een verbod; een straf wordt niet genoemd. Over de
uitwerking van dit verbod zijn de verschillende geloofsrichtingen het niet eens.
Bij getrouwde mannen wordt het als overspel beschouwd, waarbij de straf
uiteenloopt van zweepslagen tot de doodstraf. Voor ongetrouwde mannen is de wet
soms minder streng. En er moeten altijd vier getuigen
zijn. Van grootschalige vervolging van
homoseksuelen in de wereld is
weinig bekend tot in de late Middeleeuwen, toen in Europa de eerste "sodomieten"
op de brandstapel belandden. In de achttiende eeuw bereikte de homofobie in
Europa een hoogtepunt. Zo werd in Utrecht rond 1730 een landelijk netwerk van
sodomieten ontdekt, wat uitmondde in de executie van tientallen mannen. Onder
invloed van de Verlichting en de Franse Revolutie nam de vervolging af, maar
homoseksualiteit bleef tot in de
vorige eeuw in veel Europese landen strafbaar. Over de vervolging van homo's in
de islam is tot in de vorige eeuw nog minder bekend. Homoseksuele gevoelens
spelen een grote rol in de moslimwereld. Vooral de liefde van mannen voor
jongelingen wordt soms in bijna sacrale termen beschreven (zie onder meer: Van
alle tijden, in alle culturen, wereldgeschiedenis van de homoseksualiteit, Nieuw
Amsterdam Uitgevers). Vele eeuwen voor onze Gerard Reve dat deed, werd de
knapenliefde bezongen door de beroemde Arabische dichter Abu Nawas. In Tunesië
is zelfs een grote hotelketen naar hem vernoemd. En Nawas was niet de
enige. Het laatste grote moslimrijk, dat
van de Ottomaanse Turken, legaliseerde homoseksualiteit in 1858 en liep daarmee
voorop in de wereld. Alleen Frankrijk, Nederland en België waren
eerder. De liberale houding van de
Ottomanen werd echter niet overal overgenomen na het uiteenvallen van hun rijk
na de Eerste Wereldoorlog. In bijna de helft van alle landen in de wereld is
homoseksualiteit nog steeds verboden. Maar de zeven landen waar er de doodstraf
op staat, zijn alle islamitisch, al woont er maar een klein deel van alle
moslims. Overigens kent een handvol
christelijke, hindoeïstische en boeddhistische landen nog de levenslange
gevangenisstraf voor homoseksualiteit. Dergelijke zware straffen werden echter
nog zelden opgelegd, tot in 1979 in
Iran de fundamentalistische ayatollah Khomeini aan de macht kwam. Geschat wordt
dat sindsdien meer dan vierduizend mensen in dat land de doodstraf hebben
gekregen wegens homoseksuele uitingen. Buurland Irak kende onder Saddam Hussein nog een tamelijk
levendige gay scene - veelzeggend geconcentreerd rond de Abu Nawas Straat in
Bagdad, het plaatselijke uitgaanscentrum. En nog steeds is homoseksualiteit er
niet strafbaar. Maar sinds de verdrijving van de dictator in 2003, hebben
shi'itische milities (de shi'ieten zijn een radicale minderheidsstroming in de
islam, zij wonen vooral in Iran en Irak)
honderden, vooral vrouwelijk uitziende homo's vermoord, zonder dat de
regering er iets tegen deed. De heksenjacht eindigde pas toen hun leider Moqtada
Sadr in 2009 verklaarde dat homoseksualiteit weliswaar moet worden uitgeroeid,
maar niet met geweld. Deze bloedige vervolging van homo's, die vooralsnog
beperkt is gebleven tot de shi'itische tak van de islam, is ongekend in de
moderne wereld. Er is in de geschiedenis maar één precedent voor: Hitlers jacht
op homo's.
De moslimcultuur raakte in een
neerwaartse spiraal nadat de Ottomanen in 1683 waren verslagen bij Wenen, door
de daarop volgende periode van Britse en Franse kolonisatie, en het opknippen
van hun rijk in de huidige staten na de Eerste Wereldoorlog. De vestiging van de
staat Israel gaf de genadeslag. Joden uit Arabische landen emigreerden massaal
naar Israel en het Westen. Vaak herinneren alleen hun synagogen en kleine,
verouderende gemeenschappen nog aan hun bestaan. De toestand van politieke,
sociale en economische malaise waarin de meeste islamitische landen verkeren,
lijkt geen ideale uitgangspositie om de Wereld te veroveren - iets waar de
profeet annex krijgsheer Mohammed wel naar streefde. Moslims maken bovendien
maar een betrekkelijk klein deel (twintig procent) van de wereldbevolking uit.
En alle grote militaire machten - de Verenigde Staten, Europa, de Sovjet-Unie en
China - staan op voet van oorlog met moslims; de eerste twee in Irak en
Afghanistan, de laatste twee met hun eigen
moslim-minderheden. Een nieuwe opmars van de islam
zou op den duur dan ook alleen kunnen slagen door de demografische factor (als
moslims om te beginnen een meerderheid zouden worden in West-Europese landen),
door terrorisme of met atoombommen (waarover alleen Pakistan beschikt) en andere
griezelige wapens. Of een giftige cocktail van de drie - inderdaad een
apocalyptisch visioen. Maar misschien is het raadzaam eerst een
nuchter feit onder ogen te zien. De golf van wat we nu "moslimterrorisme"
noemen, is begonnen in de Palestijnse gebieden. Dat gebeurde niet onder de vlag
van de islam. Twee prominente terroristische leiders waren christenen. Het was
de tijd waarin een links Arabisch nationalisme hoogtij vierde, geinspireerd door
de Egyptische president Gamal Abdel Nasser, de laatste charismatische Arabische
leider. Godsdienst deed er niet toe. In 1968 en 1970 werden vijf
vliegtuigkapingen uitgevoerd door een radical splintergroep onder leiding van de
christelijke Palestijn George Habash - door het Amerikaanse weekblad Time "Terrorism's
Christian Godfather" gedoopt. En het was een andere christelijke Palestijn,
Nayef Hawatmeh, wiens groep in 1974 een school in het Israelische Ma'alot
gijzelde, om de vrijlating te eisen van Palestijnse gevangenen. Dat eindigde in
een bloedbad, waarbij 22 kinderen omkwamen. Het laat zien wat een diepe wond
de vestiging van de staat Israel heeft geslagen in de harten van de Palestijnen,
die er sinds mensenheugenis woonden. Israel was geen "land zonder mensen voor
een volk zonder land", zoals wel beweerd werd. Het was een vaak bloedige
veroveringstocht van de overlevenden van de pogroms en de holocaust in Europa.
Een veroveringstocht die tot op de dag van vandaag voortgaat, met de onteigening
van huizen van in Israel achtergebleven Palestijnen en de bouw van
nederzettingen in gebieden die in de oorlog van 1967 op de Arabische buurlanden
werden veroverd. Het valt de hun hele geschiedenis
lang vervolgde joden van Israel zelf eigenlijk niet kwalijk te nemen. Maar de
(inmiddels in sneltreinvaart geseculariseerde) "christelijke" wereld zou beter
moeten weten. Zij laat de Israëli's begaan, al sinds 1948, en steunt hen daarbij
economisch en militair. Tot hoever?
Ook de opbouw van een kernwapenarsenaal werd toegestaan - in strijd met de internationale regels.
Wat voor apocalyptisch wereldbeeld heeft dat in de Arabische buurlanden van
Israel doen ontstaan? De rijke Saoedier Osama bin Laden bracht een deel van zijn
kinderjaren door in de regio, in Libanon en Syrië. Zijn moeder was Syrisch,
evenals zijn eerste vrouw. Het is ongetwijfeld van invloed geweest op zijn
verdere ontwikkeling. Zijn grote leermeester was een Palestijn, Abdullah Azzam,
bij wie hij islamcolleges volgde aan de universiteit van Djedda in
Saoedi-Arabie. Deze haalde hem eind 1979 over samen het verzet in Afghanistan te
gaan helpen tegen de toenmalige Sovjet-bezetters. Ook de andere kopstukken van
Al Qaida kwamen uit directe buurlanden van Israël. Nog geen jaar nadat in Iran
ayatollah Khomeini aan de macht was gekomen, tilde nu ook de Arabier Bin Laden
de strijd naar een hoger plan. Moslims werden wereldwijd opgeroepen de strijd
aan te binden met de tot heidendom en decadentie vervallen christelijke wereld -
met Amerika als de Grote Satan - en met hun eigen "ongelovige" moslimregeringen.
Israel werd een bijzaak. En wie weet zou deze gewelddadige opleving van de islam
er ook wel zijn gekomen zonder de verovering van dit voor alle drie godsdiensten
heilige land. Er
lijkt in ieder geval sprake van een patroon. Zoals het christendom ten tijde van
de opmars van de islam radicaliseerde en zijn nogal onchristelijke kruistochten
begon, lijkt nu ook een deel van de moslims in de ban van zo'n jihad die weinig
met geloof te maken heeft. Of die jihad op veel steun onder de bevolking kan
rekenen, zal pas zichtbaar worden als de Arabische Lente tot democratisch
gekozen regeringen leidt.
Afghanistan, Afghanistan, ach wat
roept de naam van dit land deze dagen een veelvoud aan associaties op! Als
Nederlanders weten we eigenlijk weinig over het land en haar cultuur, buiten de
lelijke gruwel van de oorlog en de dagelijkse doden en gewonden om. Een ding is
zeker: Alexander de Grote heeft een langdurig stempel op het land gedrukt, nog
zichtbaar in het uiterlijk van menige Afghaan. En de biseksuele Alexander bracht
op zijn heen- en terugreis aardig wat tijd door met zijn kompanen in dat
prachtige, kleurrijke land. De huidige situatie in
Afghanistan laat veel te wensen over, niet in het minst voor de homoseksuele
medemens. Onderdrukking en uitbuiting heersen alom en er dreigt veelvuldig
direct levensgevaar voor hen die gewild of ongewild uitkomen voor hun
geaardheid. Oh Alexander! Was je nog maar de baas in Afghanistan, dan had je dat
zeker voorkomen! De 22-jarige Ismail Khan,
asielzoeker uit Afghanistan, in Nederland sinds september 2009, is hier om
precies die reden: hij is homoseksueel, ook al vertelde hij dit
begrijpelijkerwijs niet meteen bij de eerste asielaanvraag. Zeer pijnlijke
ervaringen weerhielden hem daarvan. Afkomstig uit een klein dorp
nabij de middelgrote stad Paktia in het oosten van Afghanistan, is het hem
inmiddels gelukt om al redelijk Nederlands te spreken. Hij vertelt over zijn
ervaringen, de jonge jaren op school met uitsluitend onderwijs over de Islam en
de Koran, geen rekenen, geen taal, geen aardrijkskunde, alleen een beetje
schrijven. Met het ontwaken van de seksualiteit en al lang daarvoor, wordt het
de kinderen duidelijk gemaakt dat homo zijn een grote schande is die leiden kan
tot de preventieve straf van uitsluiting uit de kleine dorpsgemeenschap.
Kinderen wordt het verboden met kinderen om te gaan, die ervan verdacht worden
homoseksueel te zijn.
Op veertienjarige leeftijd
ontdekt Ismail voor het eerst gevoelens voor het eigen geslacht en natuurlijk
houdt hij dit angstvallig voor zich. Het lukt hem om in zijn gedragingen niets
door te laten schemeren over zijn gevoelens. Een paar jaar later volgt een
eerste seksuele ervaring met een jongen die iets ouder is, en gelukkig, ze
worden niet ontdekt. Een celibatair bestaan volgt tot
het negentiende levensjaar. Dan ontstaat er een vriendschap met een andere
jongen, een jaar jonger dan Ismail. Het valt hem zwaar hierover te praten, omdat
hun relatie werd ontdekt, en dat had verschrikkelijke
gevolgen. "We waren in de natuur, in de
bergen op een dag, niet ver van huis, twintig minuten lopen. We vreeën en we
voelden ons heerlijk bij elkaar, hij was de eerste grote liefde in mijn leven.
We dachten dat we veilig waren, maar vanaf een tegenoverliggende heuvel hoorden
we roepen. Dorpsgenoten hadden ons gezien. We wisten niet hoe snel we ons uit de
voeten moesten maken. We renden ieder naar ons eigen huis. Ik heb mijn vriend
nooit weergezien" "Mijn vader heeft me erg geslagen
toen hij ervan hoorde en mijn oom kwam een uur later ons bezoeken en hoorde het
verhaal. Mijn oom heeft me vervolgens meteen meegenomen naar zijn stad, ver weg
van ons dorp – en daar hoorde ik twee dagen later dat mijn vriend was
gedood." Het valt Ismail moeilijk om
hierover te praten, de liefde is nog altijd in zijn hart en het verlies van zijn
vriend is niet weg te wissen uit zijn geheugen. Arme
Ismail..! "Ik kan er niet teveel aan
denken, anders word ik gek; ik heb afleiding nodig en kan beter alles maar
vergeten,"zegt Ismail. "Mijn oom vertelde me dat de
dorpsgenoten naar me op jacht waren en dat mijn leven in gevaar was. Hij zei: Je
moet hier weg, naar één of ander Europees land, voor je eigen veiligheid. Mijn
oom heeft ervoor gezorgd dat ik uiteindelijk in Nederland ben gekomen en hier
heb ik asiel aangevraagd." "In Amsterdam aangekomen
ontmoette ik iemand die mij naar Vluchtelingenwerk bracht en de mensen daar
verwezen mij naar Ter Apel, waar ik asiel heb
aangevraagd." "Crailo, Ter Apel, Oude Pekela,
Leiden, Emmeloord, en als laatste Almere zijn alle plaatsen waarheen ik ben
verwezen voor opvang. Zo heb ik al heel wat van Nederland gezien en kon ik voor
het eerst zelf ervaren dat homo zijn hier echt geleefd kan worden, dat het niet
slechts sprookjes waren die ik had gehoord. Zo groeide mijn zelfvertrouwen en nu
kon ik pas mijn eigen homoseksualiteit bekennen en dus laten opnemen in de
tweede asielaanvraag. In de eerste aanvraag staat daar niets over omdat ik nog
steeds erg bang was en erover zweeg." In de AZC zelf ervaart Ismail dat
het de andere asielzoekers te zijn die zich vaak slecht gedragen tegenover een
asielaanvrager die homoseksueel is. Hier en daar, vooral in Emmeloord,
ondervindt hij pijnlijk discriminerend gedrag. Een onhoudbare situatie waar in
het centrum weinig oog voor is. Dankzij Suzanne, die hij leert
kennen in bar De Prik in Amsterdam, leert hij Veilige Haven kennen, waar de
mensen hem verder leiden naar Stichting Secret Garden. Daar vindt hij lotgenoten
en kan hij eindelijk zijn verhaal vertellen. En nu is natuurlijk de grote
vraag: hoe gaat het verder met de asielprocedure? Ismail is een optimist. Hij
hoopt dat de IND hem wil helpen aan een verblijfsvergunning.
Na zoveel leed in jonge jaren,
kan een ieder met het hart op de goede plaats Ismail niets anders wensen dan
eindelijk veiligheid en een gelukkig leven hier in
Nederland!
Op 10 oktober 2010
heeft Stg. Secret Garden een brochure over discriminatie in de AZC's
samengesteld en hierover een documentaire gemaakt en deze overhandigd aan
mevrouw Jetta Klijnsma (PvdA Tweedekamerlid), en op 26 oktober aan de commissie
van de Tweede Kamer (dhr. Joel
Voordwind - Christen Unie, mv. Sharon Gesthuizen - SP en mv. Khadija Arib -
PvdA) om de veiligheid van LHBT's asielzoekers onder hun aandacht te
brengen. Naar aanleiding van
deze petitie vond op 31 januari 2011 een gesprek met minister Leers en Stichting
Secret Garden plaats, in het bijzijn van de Stichting Gave en het COC Nederland.
Tijdens dat gesprek werd afgesproken dat er een onderzoek moet komen om een
beter inzicht in de situatie te krijgen. Het onderzoek loopt nog maar vanwege
financiële afspraken doet Stichting Secret Garden vooralsnog niet mee aan dit
onderzoek. Het onderzoek had eind juli 2011 klaar moeten zijn, maar werd
uitgesteld omdat het moeilijk zou zijn om respondenten te
vinden. Stichting Secret
Garden heeft hecht contact met de doelgroep voor dit onderzoek en kent voldoende
LHBT asielzoekers die als respondent hun ervaringen willen delen, maar een door
hen vertrouwde organisatie is in dit geval van groot belang.
Hoe dan ook, een heel
jaar is nu verstreken en de situatie van LHBT asielzoekers in de AZC's is nog
steeds niet verbeterd. Wordt vervolgd...??
Door: Daryoush Korosh uit Iran Volgens berichten uit Iran werden
drie homoseksuele mannen in het openbaar opgehangen in de Karoun gevangenis van
Ahvaz (in zuidwest Iran) op de vroege zondagmorgen van 4 september 2011. Human
Rights netwerken over de hele wereld begrijpen dat de situatie van homo's in
Iran van kwaad tot erger wordt met elke dag die
voorbijgaat. Het door de staat gerunde Iraanse
persbureau ISNA meldde dat de drie geexecuteerde mannen ter dood werden
veroordeeld door het Revolutionaire Hof van Ahvaz, veroordeeld voor "onwettige"
handelingen en daden tegen de sharia, gebaseerd op de artikelen 108 en 110 van
het Iraanse islamitische wetboek van strafrecht. De artikelen 108 en 110 van het
Iraanse islamitische wetboek van strafrecht zijn onderdeel van het hoofdstuk
over de straf van "Hadd" of "sodomie". Artikel 108 zegt: "Sodomie (of Lavat) is
seksuele gemeenschap tussen mannen", en artikel 110 zegt: "De straf voor sodomie
is de dood, de sharia rechter beslist over de manier van het uitvoeren van de
executie". De woordvoerder van de Iraanse
mensenrechtenorganisatie (IHR), waarschuwde voor "een nieuwe golf van executies
gepland voor de komende weken in Iran", en zei ook: "Na een korte pauze in de
executies als gevolg van de ramadan, hebben we berichten ontvangen over vele
geplande executies in de komende dagen en weken in Iran en veel van de geplande
executies moeten worden uitgevoerd in het openbaar ". Het is heel gebruikelijk dat
mannen in Iran ter dood veroordeeld worden voor "homoseksuele seks" als de
officiële reden. Duizenden homo's werden de afgelopen jaren ter dood
veroordeeld. In 2005 werden Mahmoud Asgari en
Ayaz Marhoni publiekelijk opgehangen, veroordeeld wegens sodomie en
verkrachting. Er komen ook veel verborgen
executies, martelingen en agressie jegens homo's voor in de ondergrondse
gevangenissen van het Iraanse regime en niemand weet over hun verschrikkelijke
situatie en wat er met hen gebeurt in het gevangenissysteem van
Iran. In de afgelopen jaren werden
homo's ter dood veroordeeld nadat de regering van Iran aangekondigd had dat zij
zich schuldig maakten aan verkrachting en beroving. Volgens veel mensenrechtengroepen
rechtvaardigen de Iraanse autoriteiten de doodstraf voor homoseksualiteit door
het verkrachting te noemen, om het zo meer aanvaardbaar te maken voor de
internationale gemeenschap. Iran past de doodstraf toe voor
homoseksualiteit en er is geen homobeweging openlijk actief in het land. De
situatie voor homorechtenactivisten is verschrikkelijk en ze moeten alle
activiteiten in het geniep doen, terwijl ze constant in gevaar zijn gearresteerd
te worden door het Iraanse regime. Alle internet netwerken worden gefilterd. Ik
heb geprobeerd om een netwerk op mijn weblog te creëren
Http://greenlog.blogfa.com, maar het Iraanse regime filterde dat en probeerde me
te arresteren. Er is geen community online voor Iraanse LGBT, alle e-mail van de
Iraanse bevolking en hun telefoons worden gehackt. Er is geen veiligheid voor
hen. De Iraanse president Mahmoud
Ahmadinejad zei in 2007 dat er geen homo's in Iran zijn. Iran is zeer onveilig
voor homo's, het Iraanse regime en het Iraanse volk accepteren hen
niet. Homoseksuele mannen in Iran
dragen altijd een masker. Ze moeten hun eigen bestaan ??en
een deel van hun
identiteit altijd onderdrukken en zich verstoppen uit angst voor de samenleving.
Ze staan te allen tijde onder psychologische druk en lijden onder de stress van
zich te moeten verbergen uit angst voor de samenleving en de problemen waarmee
zij kunnen worden geconfronteerd. Ik heb in 2011 een
Facebook-pagina gemaakt voor Iraanse LGBT , genaamd "Perzisch homoseksuelen" om
voor
hen een ??internetcommunity
te creëren. Stichting Secret Garden biedt een
community en artistieke programma's voor Iraanse LGBT en ondersteunt de rechten
van de Iraanse LGBT. Iedereen kan een afspraak maken en naar het kantoor in
Amsterdam gaan en begeleiding en steun ontvangen. Cartoons ontworpen door Daryoush
Korosh. - dit is de link van Perzische
Homoseksuele in facebook: http://www.facebook.com/pages/Persian-homosexuals/193339357349902 - dit is de link van laatste artikel
van Daryoush Korosh in Niewsbrief van Secret Garden: http://www.stichtingsecretgarden.nl/nieuwsbrief/nb20110830.html
"Rabta Irani" een
fotograaf uit de verboden hoek Rabta Irani woont in Teheran -
Iran. Ze is fotograaf en haar droom is haar werk in Nederland te exposeren.
"Vrouwen in Hammam" is een project dat in het geheim plaats heeft
gevonden en van wege haar veiligheid kan ze haar kunstwerken niet in Teheran
exposeren. Rabta Irani heeft over Stichting Secret Garden gehoord en ze heeft
contact met het bestuur opgenomen en vervolgens haar werkstukken gestuurd.
Twaalf prachtige foto, waarop vrouwen in Hammam sfeer worden geportretteerd. Ze
schreef het volgende: Naam: Rabta (Rabta betekent in
het oud Perzisch een dame) Leeftijd: 46 jaar
oud Beroep:
fotograaf Verblijfplaats: Iran
-Teheran Wij zijn voordat wij een man of vrouw
zijn voordat wij jong of oud
zijn voordat wij zwart of wit
zijn een mens een Noordeling, Zuiderling,
Oosterling, Westerling Aziatisch, Europees, Afrikaans,
Amerikaans het geeft niet wij zijn de bewoners van deze
aarde wij zijn mensen en hebben het
recht om te leven wij zijn mensen en hebben het
recht om ons veilig te voelen wij zijn mensen en hebben het
recht om ons vrij te voelen wij zijn allen mensen
mensen. Ik verklaar hierbij dat in dit
land (Iran), wij Homo's, zonder veiligheid en vrijheid zijn veroordeeld om
opgehangen te worden en geen recht hebben om te leven. Maar wij zijn er nog. Binnenkort wordt haar werk
(foto's van 80 cm X 120 cm) in de Montelbaanstoren vertoond. U krijgt hiervoor
een uitnodiging. Biografie: M.A., in
Arabië geboren, leefde en studeerde in de Europese Unie. Hij heeft een
master-opleiding politicologie en schrijft poëzie vooral gebaseerd op zijn
passies voor menselijkheid, vrijheid en gelijkheid voor iedereen. Hij is,
tijdens zijn leven in de EU, een paar jaar actief geweest als mensenrechten- en
politiek activist. De laatste vier jaren, sinds zijn terugkeer naar het Midden
Oosten is hij nog actiever geweest. Vanaf het
begin van het schrijverschap van M.A. gingen zijn activisme en journalistieke
uitingen vooral over zijn politieke zorgen, zowel over de botsing van de
civilisatie als de positie van vrouwen in de Arabische wereld, hun rechten en
ontwikkeling, vooral in Jemen. Hij heeft ook met een bredere blik gekeken
naar de Arabische samenleving, zowel naar de onderwerpen als vrijheid van
meningsuiting en democratie als andere vooruitgangen in de politieke arena. Zijn
gezichtspunten, hoewel kritisch, zijn niet onsympathiek en hebben zijn werk
gekleurd. M.A.'s schrijven omvat niet alleen zijn politieke zorgen, maar ook
emotionele thema's die gaan over liefde, verlies en verantwoordelijkheid. Het
was een combinatie van de klassieke en huidige tijd die hem voorwaarts leidde.
Hij is een veel gepubliceerde dichter en schrijver. M.A. werkt ook als journalist en
heeft samengewerkt met internationale TV-zenders. Daar bovenop houdt hij zich
bezig met onderzoek voor NGO's (Niet Gouvernementele Organisaties)
zowel lokaal als internationaal. Hij bouwt nog steeds aan zijn academische
carrière, momenteel geeft hij les aan een privé-universiteit in het Midden
Oosten. Naar het kasteel van de
minnaar Als 2 mannen hebben we nog een lange weg
voor ons en de kaart van geliefden is onze
gids. We spelen de melodie van de liefde op
onze aderen en je zal dansen op mijn ziekelijk
hart. Wuivend als de tamarisk in de
wind op het geluid van het
lied. Uw dans desorientateert
me wegdrijvend van mijn toch al magere
lichaam. U bent in de mond van een
ziekelijk persoon als een rode dadel die door uw schudden uit de palm
valt. Een slokje dat mijn alles verterende
dorst lest als de koffie van de Arabieren in mijn
mooie beker. Leunend als een bloem die wordt gestreeld
door de wind Ontvlam de vonk in mijn
hart Jij hebt de lont in je
hand. Het getinkel van je enkelband maakt me
blij en irriteert deze gek, uitgeput door
scheiding. Oh boy, liefde is de zoetste
lied een hymne die verder gaat dan
zingen. Dus mijn man, geef me een slok van de
beker der passie en de nachtelijke uren die we samen
doorbrengen bij het open vuur in de
hoek zal ons omwikkelen met warmte en ons hart
verlichten. Mijn geliefde, heb jij de naam van de
liefde op mijn hoofdband getekend, en die zo prachtige bloem op mijn tafel
geplaatst? Leef dan in de ziel van mijn ziel, mijn
geliefde, zodat jij en alleen jij de kostbare
liefde bent. Jij bent de glans van het leven, ik heb
niemand anders. Ik hou van je liefde en je liefde brengt
mij tot leven. Als je na vandaag ooit ziek wordt, dan
komt je genezing uit mijn hart en als je naar liefde verlangt, is mijn
hart al van jou. Oh mijn geliefde, vannacht brengt de liefde ons bij elkaar
en de maan is onze hoeder Dus wees de koningin van mijn
rijk en laat ons samen reizen naar het kasteel
van de liefde. Agenda:
Datum: Woensdag 19
oktober Tijd: vanaf 18.00 uur (inloop -
koffie & thee en samen eten) Locatie: Oudeschans 2 - 1011 KX
Amsterdam (Montelbaanstoren) Deze documentaire laat zien dat
geslachtsverandering in Iran niet alleen is toegestaan, maar zelfs wordt
bevorderd door de Iraanse regering. Op het eerste gezicht lijkt dit positief,
mensen die deze operatie graag willen wordt het makkelijk gemaakt. Maar de
trieste achtergrond hiervan is de volledige intolerantie tegenover
homoseksualiteit, waarop de doodstraf staat. De doodstraf voor homoseksualiteit
wordt regelmatig uitgevoerd, met verkrachting als wettige
rechtvaardiging. Deze situatie vertaalt zich in
een gruwelijk dilemma voor homoseksuelen: ze staan onder druk zich om te laten
bouwen tot vrouw of een leven te leiden van volledige onderdrukking van hun ware
aard. Zij die ongewild op anderen overkomen als homoseksueel en hun gerichtheid
derhalve haast niet verbergen kunnen, staan voortdurend voor de keus: ombouwen,
het land ontvluchten of de doodstraf. Programma: 18.00 uur: inloop (koffie &
the en samen eten) 19.00 uur:
documentaire 19.30 uur: napraten en
netwerken
Datum: vrijdag 18
november Tijd: 17.30 uur tot 19.30
uur Locatie: Podium Mozaiek -
Internationaal Cultureel Podium Amsterdam west
Bos en Lommer 189 - 1055 DT Amsterdam Dag voorzitter: Seda Once
(journalist en onderzoekster) Panelleden zijn:
-
Imam Hashim (werkt samen met
Secret Garden) -
Abu Naga Badawy (een vader die
over zijn ervaring met zijn zoon die homo is zal
vertellen) -
Peter Herfst (psycholoog die
sinds 2009 met Secret Garden samenwerkt), zal over de doelgroep en psychische
klachten vertellen -
Ahmed Marcouch (Tweede Kamerlid -
PVDA) "WOEST!" is de nieuwe
voorstelling van de theatermaker Marcos Rabello. Bij "WOEST!" staat het
onderwerp 'homoseksualiteit in de Islamitische wereld' centraal. Het stuk gaat
over de worsteling van Arabische jongeren met hun homoseksualiteit. De strijd
met hun innerlijke verlangen en de verwachting van de wereld en de familie. De
strijd tussen lichaam en geest. De maker heeft de afgelopen tijd een aantal
openlijk Arabische homo's geïnterviewd. De voorstelling is gebaseerd op de
persoonlijke verhalen van deze jongeren. "Wat mij tijdens het interview opviel
was dat de jongeren hun homoseksuele gevoelens puur en openhartig beschreven.
Homoseksuele liefde is gelijk aan heteroseksuele liefde leken zij te willen
zeggen; de gewoonste zaak van de wereld in Nederland, maar zeer bijzonder binnen
de Arabische community." "WOEST!" is een lichte, intieme
en beeldende muziektheatervoorstelling. Met deze voorstelling willen we dit
gevoelige onderwerp bespreekbaar maken en hiervoor meer begrip kweken binnen de
migranten gemeenschap in Amsterdam. Voorafgaand aan de voorstelling
wordt over het onderwerp van deze voorstelling een debat gehouden.
Regie en Vormgeving: Marcos
Rabello Tekst: Peet van
Duijenhoven Muziek : Felipe Ignacio
Noriega Debat:
GRATIS Toneel:
€ 12.00 voorverkoop, € 14,00 aan de deur Reserveren: via
stichting Secret Garden:
Tel:
020 77 86 120 of 06 14 10 84 42 e-mail:
[email protected]
via
Podium Mozaiek: Tel: 020 5800 381 e-mail: [email protected]
Datum: 24
november Tijd: 16.00
uur
Op 24 november zal burgemeester
dhr. Eberhard
van der Laan een werkbezoek aan Stichting Secret Garden brengen. Tijdens zijn
bezoek zal hij de eerste exemplaar van een nieuwe brochure, die over
bespreekbaarheid van homoseksualiteit gaat, in ontvangst nemen. De brochure
bevat enkel teksten met foto's van homo mannen, lesbische vrouwen, biseksuelen,
transgenders en transseksuelen. Mensen die aan deze brochure hebben meegewerkt, zoals fotografen, deelnemers (de geporteerde LHBT's), mensen die de teksten hebben gecorrigeerd (Nederlandse tekst, Engels tekst, Arabische tekst en Turkse tekst) en de vormgever, zullen aanwezig zijn om het finale product van hun samenwerking te zien.
Datum: 14
december Tijd: 18.00
uur Locatie: Oudeschans 2
(Montelbaanstoren) Programma: 18.00 uur: inloop (koffie &
the en samen eten) 19.00 uur:
documentaire 19.30 uur: napraten net
netwerken Deze documentaire laat de mensenhandel in jonge
jongens in Afghanistan zien. De jongens worden opgeleid tot danser, en
vervolgens tegen betaling voor seks uitgehuurd door hun 'bezitter', en soms
zelfs verkocht aan een nieuwe eigenaar. Kortom: slavenhandel.
Jongens die niet gewillig meewerken, worden
mishandeld en moeten het soms met de dood bekopen. Ouders, die hun soms 12- of 13-jarige zoons
afstaan tegen een geldbedrag zijn meestal erg arm en hebben geen idee van wat er
zich in werkelijkheid af gaat spelen in het leven van hun
zoon. Correctie (NL taal door: Ad Vos) Contact: Stichting Secret Garden Oudeschans 2, 1011 KX Amsterdam Tel: 020 77 86 120 of 06 14 10 84 42
English version by: Crispian Smith Stichting Secret Garden Oudeschans 2 1011 KX Amsterdam Tel: 020 77 86 120 Mobiel: 06 14 10 84 42 Imam Hashim Jansen: Imam
Hashim Jansen was born in Rotterdam into a Roman Catholic family. As a Catholic
boy, he went to a small seminary where he became interested in the priesthood.
After his ordination as a priest in the Diocese of Roermond in 1997, he began to
study theology at Leiden University. There he became increasingly interested in
Islam. After his studies in Leiden, he went to Damascus where he studied Arabic
Language and Literature, Interpretation of the Quran, History of Islam and
Islamic studies at the Abu Nur University for five years. He also studied fiqh, the basic principles and practices
of Islam, and became inspired by Sufism, a spiritual branch of Islam. Hashim
Smith celebrates masses in Rotterdam and The Hague and is active in several
organizations. Ayat
(verses) for Acceptance of Homosexuality
"And
those who believe and whose seed follows them in the faith, we will unite their
seed with them; and we will not cheat them of their work at all; every man is
pledged for what he earns. And we will extend to them fruit and flesh such as
they like. They shall pass to and fro therein a cup in which is neither folly
nor sin. And round them shall go boys of theirs, as though they were hidden
pearls. And they shall accost each other and ask questions, and shall say,
'Verily, we were before amidst our families shrinking with terror, but God has
been gracious to us and saved us from the torment of the hot
blast.'"
"Around them shall go eternal youths, 18 with
goblets and ewers and a cup of flowing wine; 19 no headache shall they feel
therefrom, nor shall their wits be dimmed! And fruits such as they deem the
best; And flesh of fowl as they desire; And bright and large-eyed maids like
hidden pearls; A reward for that which they have done! They shall hear no folly
there and no sin; Only the speech, 'Peace, Peace!'"
"And God will guard them from the evil of that day and will cast on them brightness and joy; and their reward for their patience shall be Paradise and silk! Reclining therein upon couches they shall neither see therein sun nor piercing cold; and close down upon them shall be its shadows; and lowered over them its fruits to cull; and they shall be served round with vessels of silver and goblets that are as flagons, flagons of silver which they shall mete out! And they shall drink therein a cup with ginger-flavoured water, a spring therein named Silsabil! And there shall go round about them eternal boys; when thou seest them thou wilt think them scattered pearls; and when thou seest them thou shalt see pleasure and a great estate! On them shall be garments of green embroidered satin and brocade; and they shall be adorned with bracelets of silver; and their Lord shall give them to drink pure drink! Verily, this is a reward for you, and your efforts are thanked."
The twisted world - By Fritz van
Veen After the massacre in Norway on 22 July many Dutch
commentators imputed a "twisted" and "apocalyptic" worldview to the murderer
Anders Breivik and his Dutch hero Geert Wilders. But what exactly is wrong with
that worldview? It is in any event widespread. According to an opinion
poll conducted one week after the drama by the Dutch pollster Maurice de Hond,
63% of Dutch residents are concerned about the growing influence of Islam and
75% say that politicians have long underestimated the problem. Further, 52% of
the respondents said that Wilders does not have to soften his tone. World
leaders, like Angela Merkel, who declared the multicultural society a failure,
and our own prime minister Mark Rutte, who on the eve of his election promised
that "we are going to give back the Netherlands to the Dutch," play to those
emotions as well. I want to focus on three recurrent elements of the
above-mentioned worldview: Is Islam anti-Semitic (Wilders says even fascist); is
Islam anti-gay; and, are the followers of this religion, by means of terror if
necessary, out for world domination? I think the first two questions must be
answered: not historically, but that may be changing. The answer to the third
question is more difficult.
Anti-Semitism The Quran uses in some places rather harsh language
against Christians and especially Jews. But because Jews and Christians share
some essential principles with Islam (the belief in one God, as revealed by
Abraham and Moses), they were considered
"People of the Book" and had a protected, albeit inferior status in Islam
(where they are known as dhimmis).
Both religions, according to the Prophet Muhammad, had strayed away from the
true faith. In practice, they were second-class citizens and subject to all
sorts of restrictive and often humiliating
regulations. At the time of the rise of Islam in the seventh century,
the Jewish people had already fanned out over the whole of the then-known world.
There were Jewish minorities in Europe, the Middle East and North Africa -
regions where at the time a still-young Christianity had taken root through
peaceful means. The conquests of Islam were often bloody and called a halt to
the growth of Christianity. But eventually, Jews and Christians were allowed to
keep professing their faith. The world of Islam was always more colorful, both
ethnically and religiously, than that of Christianity, where only Jewish
minorities were living. Jews welcomed the large Muslim empires that arose over
the centuries (that of Baghdad, Cordoba and Istanbul). They had more to fear
from the radicalized Christians, who were feeling pushed out by the advent of
Islam. In Spain there was even a thriving Jewish-Islamic culture under the
Muslim caliphate. And when the Catholics reconquered the country in 1492, it was
the Ottoman Sultan - who then became the leader of the largest Muslim empire -
who sent a fleet from Istanbul to Cadiz to save the Jews from the
Inquisition. Jews were by virtue of their international business
contacts, language skills and expertise in the medical field frequently those
who helped make society function. Or, to put it in biblical terms: the salt of
the earth. But when they became too powerful, or in times of
crisis, Jews became regular victims of massacres as well. This was the case in
Morocco and Persia (Iran), where large Jewish communities lived, and also in
Spain. The hatred of Jews was, however, never as intense as in
Christian Europe, according to historians. Jewish communities in Europe also
experienced periods of prosperity. But the persecution of Jews was more
systematic and ultimately resulted in the pogroms in Eastern Europe and Hitler's
Holocaust, the scope of which is still hardly to comprehend. The authoritative
Islam historian Bernard Lewis believes therefore that anti-semitism is a
distinctively Christian phenomenon. "Unlike the Christian anti-Semitism, the
attitude of Muslims towards non-Muslims is not one of hatred, fear or envy but
simply of contempt", he says in The Jews
of Islam. In another book, Semites and Anti-Semites, he explains
how Zionism, the movement which from the nineteenth century onward advocated the
return of Jews to Palestine, brought about a change in the Arab world (Arabic is
the original language of Islam, which is spoken in the heartland of this
religion). Palestine had been an Arab country since the advent of Islam in the
seventh century, where a small Jewish community had continued to reside. Zionism
persuaded more and more European Jews to (re)emigrate to their Promised
Land. In 1948 the United Nations (then dominated by the
colonial European powers, the United States and the Soviet Union) decided to
assign the most important part of Palestine to the Jewish people: Israel. Such a
homeland had already been promised to them after the First World War by the
British, who then ruled the country. Indeed, there was no other solution after
the Holocaust. But it would definitely disturb the relationship between Muslims
and Jews. For the first time in their long history Jews became conquerors, says
Howard Fast in The Jews: Story of a
People.
Homosexuality The cities of Sodom and Gomorrah serve in not only the
Jewish Torah and the Bible, but the Koran as well, as an example of sexually
dissolute behavior (sodomy), which includes sexual intercourse between men. But
while Torah and Bible foresee the death penalty for such behavior, the Koran
only forbids it, and no punishment is mentioned. Of the effect of this ban the
different religious schools disagree. For married men it is regarded as
adultery, the punishment ranging from whipping to death. For unmarried men, the
law sometimes is less stringent. And there must always be four
witnesses. Little is known about large-scale persecution of
homosexuals in the world until the late Middle Ages, when in Europe the first
"sodomites" ended at the stake. Homophobia in Europe reached a climax in the
eighteenth century. Thus, in the Dutch city of Utrecht, around 1730 a
"nationwide network of sodomites" was dismantled, which resulted in the
execution of dozens of men. Influenced by the Enlightenment and the French
Revolution the prosecution softened, but homosexuality remained illegal in many
European countries until far into the last century. About the persecution of gay men in Islam is even less
known until the last century. Homosexual feelings play a major role in the
Muslim world. Especially the love of men for young men is sometimes described in
almost sacred terms (see for example: Gay
Life & Culture, A World History, published by Thames and Hudson,
London). Many centuries before our Dutch writer Gerard Reve did so, the famous
Arab poet Abu Nawas celebrated the love for boys. In Tunisia there is even a
large hotel chain named after him. And Nawas was not
alone. The last big Muslim empire, that of the Ottoman Turks,
legalized homosexuality in 1858 and was by that at the forefront of the world.
Only France, the Netherlands and Belgium were
earlier. The liberal attitude of the Ottomans, however, was not
widely adopted after the collapse of their empire after the First World War. In
nearly half of all countries in the world, homosexuality is still forbidden. But
the seven countries for which the death penalty for homosexuality exists are all
Muslim, although they represent only a small fraction of all
Muslims. Incidentally, a handful of Christian, Hindu and Buddhist
nations still apply life imprisonment for homosexuality in their law. But the
most serious penalty was rarely imposed until 1979, when the fundamentalist
Ayatollah Khomeini came to power in Iran. It is estimated that since then more
than four thousand people in that country have received the death penalty
because of homosexual acts. Neighboring Iraq, under Saddam Hussein, had a rather
lively gay scene - primarily concentrated around the Abu Nawas Street in
Baghdad, the local nightlife centre. And homosexuality is still not illegal in
Iraq. But since the ousting of the dictator in 2003, Shiite militias (the
Shiites are a radical minority in Islam, who live mainly in Iran and Iraq) have
killed hundreds of mostly feminine-looking gay men, without the government
responding in any way. This witch-hunt ended only in 2009, when their leader
Moqtada Sadr said that homosexuality should be eradicated, but not through
violence. This bloody persecution of gay men, which is at this point limited to
the Shia branch of Islam, is unprecedented in the modern world. There is only
one precedent: Hitler's hunt for gay men.
World domination The Muslim culture went into a downward spiral after the
Ottomans were beaten back at Vienna in 1683, through the subsequent period of
British and French colonization, and the carving up of their empire into the
current states after the First World War. The establishment of the state of
Israel gave the final blow. Jews from Arab countries emigrated en masse to
Israel and the West. Often only a few remaining synagogues and small, aging
communities recall their existence. The state of political, social and economic malaise in
which most Muslim countries find themselves nowadays does not seem the ideal
point of departure to conquer the world - something that the Prophet
Muhammad-slash-conqueror certainly aspired. Muslims also make up only a
relatively small proportion (twenty percent) of the global population. And all
major military powers - the United States, Europe, the Soviet Union and China -
are at war with Muslims, the first two in Iraq and Afghanistan, the latter two
with their own Muslim minorities. A new advance of Islam could thus eventually only
succeed by the 'demographic factor' (if Muslims, to start with, would become a
majority in Western European countries), by terrorism or by the atom bomb (which
only Pakistan possesses) and other terrifying weapons. Or, by a toxic cocktail
of the three, which would indeed be an apocalyptic
vision. But perhaps it is advisable to face a sober truth first,
which is often neglected. The wave
of what we now call "Islamic terrorism" started in the Palestinian Territories.
That did not happen under the banner of Islam. Two prominent terrorist leaders
were Christians. It was the time when a leftist Arab nationalism flourished,
inspired by the Egyptian president Gamal Abdel Nasser, the last charismatic Arab
leader. Religion did not matter. In 1968 and 1970, five hijackings were carried out by a
radical splinter group led by the Palestinian Christian George Habash - baptized
by the American magazine Time as
"Terrorism's Christian Godfather". And it was another Christian Palestinian,
Nayef Hawatmeh, whose group in 1974 took hostage of a school in the Israelian
city of Ma'alot, demanding the release of Palestinian prisoners. That ended in a
massacre in which 22 children died. It shows the deep wound which the establishment of
Israel had created in the hearts of the Palestinians, who lived there since time
immemorial. Israel was not a "land without people for a people without land", as
was sometimes claimed. It was an often-bloody conquest by the survivors of the
European pogroms and Holocaust. A conquest that continues to this day, with the
expropriation of houses of Palestinians who still live in Israel and the
building of settlements in areas that were conquered in the neighboring Arab
countries in the war of 1967. The Jews of Israel, with their long history of
persecution, are themselves hardly to blame. But the (suddenly secularized)
"Christian" world should know better. They let the Israelis go their way,
already since 1948, and support them in this economically and militarily. To
what point? Even the construction of a nuclear arsenal was permitted - in
violation of international rules. What kind of apocalyptic worldview did this
provoke in the Arab neighbors of Israel? The wealthy Saudi Osama bin Laden spent part of his
childhood in the region: in Lebanon and Syria. His mother was Syrian, as was his
first wife. It undoubtedly influenced his further development. His mentor was a
Palestinian, Abdullah Azzam, who taught Bin Laden Islamic law at the University
of Jeddah in Saudi Arabia. Azzam persuaded him in 1979 to come to Afghanistan to
help the resistance against the then-Soviet occupiers. The other leaders of Al
Qaeda all came from direct neighbors of Israel. Less than a
year after Ayatollah Khomeini came to power in Iran, the Arab bin Laden set his
sights to a higher goal. Muslims worldwide were now called on to fight both a
pagan and decadent Christian world on the decline - with America as the Great
Satan - and their own "infidel" Muslim governments. Israel became a side issue.
And who knows if the violent resurgence of Islam would also have happened
without the conquest of this for all three religions holy
land. There appears in any case to be a pattern. As
Christianity radicalized and started its rather un-Christian Crusades during the
rise of Islam, now a part of the Muslims seems in the grip of such a jihad that
has little to do with faith. On how much support this jihad can count amongst
Muslims will only become visible when the Arab Spring leads to democratically
elected governments. Safety of LGBT's Afghanistan, Afghanistan, oh what a variety of associations the
name of this country conjures up these days! As Dutch citizens, we know very
little about the country and its culture, beyond the ugly horrors of war and the
daily deaths and injuries. One thing is certain: Alexander the Great made a
long-lasting mark on the land, which is still visible in the appearance of many
Afghans. And the bisexual Alexander spent much time during his journeys with his
friends in that beautiful, colorful country. The current situation in Afghanistan leaves much to be desired, not
least for our fellow gays and lesbians. Oppression and exploitation are
prevalent everywhere, and there are multiple direct threats to one's safety if
one were to be open about one's sexual orientation, whether by choice or not. Oh
Alexander! Would that you were still in charge in Afghanistan, you would
certainly prevent this! The 22-year-old Ismail Khan, asylum seeker from Afghanistan, in the
Netherlands since September 2009, is here for precisely that reason: he's gay,
though he understandably did not report this on his first asylum application.
Painful personal experiences prevented him from doing
so. Hailing from a small village near the medium-sized town of Paktia
in eastern Afghanistan, he has succeeded in learning reasonably good Dutch. He
talks about his experiences, the early years at school only learning about Islam and the Koran - no math, no language, no geography, and
only a little writing. With the awakening of sexuality, and long before that, it had been made clear to the
children of the village that being gay was a great shame that could lead to the
preventive punishment of exclusion from the small village community. Children
were forbidden to play with other children who were suspected of being
homosexual. The suspect child would isolate himself, go outside as little as
possible, and be threatened by his family. And, at worst, if someone would be
caught having sex, everyone would know: for this one would receive the death
penalty, carried out by the family or others. At the age of fourteen Ismail first discovered his feelings for his
own sex and of course he felt very afraid. He managed to hide this, never
hinting about his true feelings. A few years later he had his first sexual
experience with an older boy, and fortunately, they were not
discovered. He was celibate until he was nineteen. Then, he started a
friendship with another boy, one year younger than Ismail. It is difficult for
him to talk about it, because their relationship was discovered, with horrific
consequences. "We were outside, in the mountains one day, not far from home, just
a twenty minute walk. We were making out and it felt great, he was my first
love. We thought we were safe, but from an opposite hill, we heard calling.
Villagers had seen us. I don't know how fast we got up and started running. We
each ran to our own house. I never saw my friend
again." "My father beat me badly when he found out and my uncle came to
visit us an hour later and heard the story. My uncle then took me immediately to
his town, far away from our village - and I heard two days later that my friend
had been killed." It is difficult for Ismail to talk about it - the love is still in
his heart and the loss of his friend is impossible to erase from his memory.
Poor Ismail... ! "I can't think about it too much, otherwise I'll go mad; I need
distractions and could better forget everything," says
Ismail. "My uncle told me that the villagers were hunting for me and that
my life was in danger. He said: You should get out of here, to some European
country, for your own safety. My uncle made sure that I had arrived finally in
the Netherlands and I applied for asylum." "When I arrived in Amsterdam I met a man arrived who brought me to
Vluchtelingenwerk, and the people
there directed me to TerApel, where I applied for
asylum." "Craailo, TerApel, Oude Pekela, Leiden, Emmeloord, and finally
Almere are all the places where I have been referred to for assistance. I have
already seen a lot of the Netherlands and have been able to see first-hand that
it's really possible to be gay here, it isn't just some story I had heard. So my
confidence has grown, and now I can acknowledge my own homosexuality in my
second asylum application. The first application didn't include that because I
was still quite scared about it and said nothing." In the AZC, Ismail has first-hand experiences with other asylum
seekers who treat gay asylum seekers poorly. In various places, but especially
in Emmeloord, he has experienced painful discrimination. An untenable situation,
but one that the centres do little about. Thanks to Suzanne, whom he got to know the Prik cafe in Amsterdam,
he learned about "Safe Haven", where people lead him further to the Secret
Garden. There he has found others who understand his situation, and can finally
tell his story. And now of course the question is: how is the asylum process going?
Ismail is an optimist. He hopes that the IND will help him get a residence
permit. After so much suffering in his early years, everyone with a good
heart will certainly wish for Ismail a safe and happy life here in the
Netherlands! PJC On 10 October 10 2010, the Secret Garden presented a brochure on
discrimination in the AZC's it had assembled, as well as a documentary on the
topic it had created, to Mrs. Jetta Klijnsma (PvdA Member of Parliament). On 26
October, it presented this brochure to a parliamentary committee consisting of
Mr. Joel Voordwind of the Christian Unie, Ms Sharon Gesthuizen of SP, and Ms.
Khadija Arib of PvdA, to bring to their attention the issue of the safety of
LGBT asylum seekers. In response to this petition, the Secret Garden had a meeting with Minister Leers 31 January 2011, along with the Foundation Gave and the COC Netherlands. During that meeting it was agreed that further research must be done to better understand the situation. This investigation is ongoing, but due to financial considerations, the Secret Garden is not participating in this study. The investigation was to have been completed by late July 2011, but was postponed as it has proved difficult to find respondents. The Secret Garden has close contact with the target audience for
this study, and knows many LGBT asylum seekers who are willing to share their
experiences as a respondent, but a trustworthy organization in this case is very
important. In any event, a whole year has now passed and the situation of LGBT
asylum seekers in the AZC's has still not improved. To be
continued...?
Three men convicted of sodomy executed in
Iran
It is quite usual for men be sentenced to death for "homosexual sex" as is the official reason given in Iran. Thousands of gay men were sentenced to death in recent years. In 2005, Mahmoud Asgari and Ayaz Marhoni were hanged publicly, convicted of sodomy and rape. In addition, there are many hidden executions and torture and aggression towards gays in the underground prisons of Iran are common and nobody knows about their terrible fate and what happens to them in Iran's prison system.
In the past few years, gays were sentenced to death after the
government of Iran announced that they were guilty of rape and
robbery.
Iran applies the death penalty for homosexuality and there is no gay rights movement operating openly within the country. The situation for gay human rights activist is awful and they have to hide all their activities, while all the time being in danger of arrest by the Iranian police. All internet networks are filtered. I tried to created a community on my weblog Http://greenlog.blogfa.com but the Iranian regime filtered that and tried to arrest me. There is no online community for Iranian LGBTs, all emails of the Iranian people and their phones are hacked. There is no safety for them.
Iranian president Mahmoud Ahmadinejad said in 2007 that there was
no homosexuality in Iran. Iran is very unsafe for gay men, the Iranian regime
and the Iranian people do not accept them.
I created a Facebook Page called "Persian Homosexuals" from the first of 2011 for Iranian LGBTs in order to create a community for them. Stichting Secret Garden provides a community and artistic programs
for Iranian LGBTs and supports the rights of Iranian LGBTs. Everyone is welcome
to make an appointment and come to their office in Amsterdam and receive
guidance and support. the cartoons were designed by Daryoush Korosh.
this is the link to the Facebook page for Persian Homosexuals:
http://www.facebook.com/#!/pages/Persian-homosexuals/193339357349902
this is the link to the article of Daryoush Korosh in the Stichting Secret Garden Nieuwsbrief: http://www.stichtingsecretgarden.nl/nieuwsbrief/nb20110830.html
Art Rabta Irani lives in Tehran, Iran. She is a
photographer and her dream is to exhibit her work in the Netherlands. "Women in
the Hammam" is a project which had to take place in secret, and which she cannot
exhibit in Tehran out of concerns for her safety. Rabta Irani heard about the
Secret Garden, and contacted the board, and later sent sent us her pieces.
Twelve beautiful photos, which portray women in a hamman-atmosphere. She wrote
the following: Name:
Rabta Age:
46 years old Occupation:
photographer Residence: Tehran,
Iran We
are before we are a man or
woman Before we are young or
old before we are black or
white a
human a
Northerner, Southerner, Easterner, Westerner Asian, European, African, American, it
doesn't matter we
are the inhabitants of this Earth We
are humans and have the right to live We
are humans and have the right to feel safe We
are humans and have the right to feel free We
are all humans, all people. I,
A.S., NIckname: Rabta (which means in old Persian "woman"), hereby declare that
in this country, we, Gays, live without security and freedom are sentenced to be
hanged and have no right to live. But we're still here. Her photographs will be
the exhibited at Montelbaanstoren soon. You will soon be receiving an
invitation.
BIOGRAPHY M.A., born in Arabia, lived and studied in the EU. He holds an MA
in political studies, and writes poetry, which primarily focuses on his passions
for humanity, freedom and equality. He has been active as a human rights and
political activist for a number of years during his time in the EU. He has been
even more active in the last four years since his return to Middle East.
Since he started writing, M.A. has focused his activism and
journalism primarily on political concerns, both on the clash of civilizations
as well as the position of women in the Arab world (particularly in Yemen). He
also has taken a wider view of Arab society, both on the subject of freedom of
speech and democracy and other advances in the political arena. His personal
views, though critical, are not unsympathetic and have informed his work. M.A.'s
writing addresses not only his political concerns, but also emotional themes as
well that address love, loss and responsibility. It is a combination of
classical and contemporary issues that moves him forward. He is a much-published
poet and writer. M.A. is also working as a journalist and has
collaborated with international TV broadcasters. Additionally, he has done
research for local and international NGOs. He is also building an academic
career, and currently lectures at a private university in the Middle
East. To the castle of lover As 2 men, we have a long way ahead
and our guide is the map of lovers. We play on our veins the melody of love
and you will dance on my sickly heart. Swaying like the tamarisk in the wind with the sound of
the song. Your dance disorientates me planing at my already lean body. As a red date, you are in the mouth of a sickly
person, that falls from the
palm by your shaking A sip that quenches
my consuming thirst
as the coffee of Arabs in my beautiful
cup. Leaning like a flower caressed by the
wind Set the spark to my
heart you have the wick in your hand. The tinkling of your ankle bracelet exhilarates
me and nags this madman exhausted by
separation. Oh boy, love is the sweetest song a hymn that goes beyond singing. So my man give me a sip from passion's
cup and the nighttimes we spend together. by the fireplace in the corner will wrap us with warmth and light our hearts. My beloved, you have drawn the name of love on my
headband, and placed that most beautiful flower on my
table? Then live in the soul of my soul, my beloved,so you and only you are the precious
love. You are the glamour of life, I have no one
else: I love your love and your love brings me to
life. If ever from today you sicken, then from my heart comes your
cure and when you long for love, my heart is already
yours. Oh my love tonight Love brings us together and the moon is our
guard So be the queen of my empire and let us travel together to the castle of
love.
Agenda: Date: Wednesday, October 19 Time:
from 6:00 pm (doors open; join us for coffee and a meal
together) Location: Oudeschans 2-1011 KX
Amsterdam (Montelbaanstoren) This documentary demonstrates that sex changes in
Iran are not only permitted but encouraged by the Iranian government. At first
glance this appears to be a positive development; people who want this surgery
have easy access to it. But the sad reality about this is the complete
intolerance of homosexuality by the government, which punishes it with the death
penalty. The death penalty for homosexuality is regularly performed, with rape
as a judicial justification. This situation translates into a terrible dilemma
for homosexuals: they are under pressure to either completely transform
themselves into women, or to live a life of complete suppression of their true
nature. Those who accidentally come across to others as gay and are unable to
hide it are constantly faced with the choice: undergo a sex change, flee the
country, or face the death penalty. Program: 18.00: doors are open; coffee and a meal
together 19.00:
documentary 19.30: conversation and
networking Date: Friday, November 18 time: 17:30 - 19:30 Location: Podium Mosaiek - International Cultural Stage Amsterdam West Bos en Lommerweg 189 - 1055 DT Amsterdam Guest Chair: Seda Once (journalist
and researcher) Panel members
include: - Imam Hashim (works with Secret
Garden) - Badawy Abu Naga (a father of a gay
son, who will discuss his experience) - Peter Herfst (a psychologist who
has worked with the Secret Garden since 2009, who will discuss his experience
with the gay Islamic asylum seekers and their mental health
needs) - Ahmed Marcouch (Parliament member
for the PvdA) "FURIOUS!" is the
new production of the producer Marcos Rabello. In "FURIOUS!" the topic of "homosexuality
in the Islamic world" is central. The play is about the struggles of gay youths
and their sexual orientation. The struggle with their inner desires and the
expectations of the world and their family. The struggle between body and
spirit. The author has recently interviewed a number of openly gay young people.
The performance is based on their personal stories. "What I noticed during the
interviews was that the young people purely and candidly described their
homosexual feelings. Homosexual love is the same as heterosexual love, they
seemed to say. This might be the most natural attitude in the world in the
Netherlands, but it's a very unusual in this
group." "FURIOUS! "is
light, intimate and expressive musical theater. With this show we want to open
up this sensitive subject for discussion, and create greater understanding of it
in the immigrant community in Amsterdam. Direction and Design: Marcos
Rabello Text: Peet van
Duijenhoven Music: Felipe Ignacio
Noriega Debate:
FREE Performance: € 12.00 presale, € 14.00
at the door Reservations: Through foundation Secret
Garden: Tel: 020 77 86 120 of 06 14 10 84 42
E-mail:
[email protected] Podium by
Mosaic: Tel: 020 5800
381 E-mail: @ e.kaartverkoop
podiummozaiek.nl
Date: November 24 Time: 16.00 hours
On November 24, the mayor of Amsterdam, Eberhard
van der Laan, will have a meeting at the Secret Garden. During his visit he will
receive the first copy of a new brochure that addresses how to openly discuss
homosexuality. It will contain both text and images of gay men, lesbians,
bisexuals, transgenders and transsexuals. People who have participated in assembling this brochure - such as
photographers, participants (the portrayed LGBT's), editors (of the Dutch text,
English text, Arabic text and Turkish text) and the designer - will be present
for the presentation of their final product.
Movie Night: Sex change in
Iran Date: Wednesday, October 19 Time: from
6:00 pm (doors open; join us for coffee and a meal
together) Location: Oudeschans 2-1011 KX Amsterdam (Montelbaanstoren)
This documentary shows the trafficking of young boys in Afghanistan. The boys are trained as a dancer, and then paid for sex by their "owners" and sometimes even sold to a new owner. In short, slave trade. Boys who do not willingly cooperate, be abused and must sometimes with their lives. Parents, sometimes 12 - or 13-year-old son to donate a sum of money are usually very poor and have no idea what's actually going on in the lives of their son.
Contact: Stichting Secret Garden Oudeschans 2, 1011 KX Amsterdam Tel: 020 77 86 120 of 06 14 10 84 42 |