Opening van tentoonstelling IRAN IN THE PICTURE

Na weken van voorbereiding voor de tentoonstelling
IRAN IN THE PICTURE, is de grote dag eindelijk aangebroken. Door veiligheidsomstandigheden was het niet makkelijk om contact te kunnen houden met de fotografe Rabta, om de tentoonstelling naar haar eigen wens te kunnen opbouwen, maar met behulp van een groep van vrijwilligers van Secret Garden is het toch gelukt.

Op woensdag 8 februari 2012 rond 14.00 uur waren alle voorbereidingen klaar. De burgermeester zou om 16.00 uur aanwezig zijn, maar door de weersomstandigheden kon hij er niet op tijd zijn. Hij belde om door te geven dat hij onderweg was. Iedereen wachtte heel gespannen om de tentoonstelling te kunnen zien. Om 18.00 uur kwam de burgemeester aan en na een korte toespraak heeft hij de tentoonstelling geopend en kon iedereen genieten van de prachtige foto's van Rabta, die vanwege haar veiligheid helaas zelf niet van het partij kon zijn.

De burgemeester is ongeveer een half uur gebleven. Hij heeft de tentoonstelling bekeken, met de bezoekers gepraat en samen met de genodigden een fotoshoot gedaan.
Er werden oriëntaalse lekkernijen geserveerd en rondom 19.00 kwam mevrouw Khadija Arib voor de presentatie van haar boek *Allah heeft ons zo gemaakt*.
Na de presentatie ontstond een open gesprek over homoseksualiteit en de acceptatie daarvan.
Later op de avond was er via Skype nog contact met de Rabta.

Verhalen uit het midden-oosten

Ibrahim is in 1965 geboren in Bagdad, Irak. Zijn moeder is een in de Arabische wereld bekende dichter/schrijfster. In Irak kon ze niet openlijk over bepaalde onderwerpen schrijven, zoals over politiek en de taboes binnen de samenleving. Haar gedichten waren tijdens het regime van Sadam Hoessein verboden en ze kreeg geen aandacht in de media. Vanwege het regime werd de hele familie bedreigd en moesten Ibrahim en zijn ouders Irak verlaten en naar Koeweit verhuizen. Daar zouden ze meer vrijheid van meningsuiting hebben en zou haar werk bekend kunnen worden.

Ze schreef toen dit gedicht:

Nieuwjaar

Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers
uit een schimmenrijk, verloochend door de mens
De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten
We leven als dolende zielen
geen herinnering
geen dromen, geen verlangens, geen hoop
De horizon van onze ogen is asgrauw geworden
het grijs van een bewegingloos meer
zoals ons stille voorhoofd
geen hartslag, geen warmte
beroofd van poëzie
We leven zonder het leven te kennen

Nieuwjaar, ga verder. Daar is het pad
dat je stappen richting geeft
Onze aderen zijn van hard riet
en we kennen geen droefenis
We wensen dood te zijn en geweigerd door de graven
Konden we maar weten wat het betekent tot een plaats te behoren
Kon sneeuw ons maar winter brengen
om onze gezichten met duisternis te bedekken
Kon herinnering, of hoop, of spijt
ons land op een dag maar van koers doen veranderen
Konden we waanzin maar vrezen
Konden onze levens alleen maar ontwricht worden door reizen
of een schok
of het verdriet van een onmogelijke liefde
Konden we maar sterven zoals andere mensen

In Koeweit had Ibrahim veel problemen met zijn omgeving. Hij was zichtbaar homo en beleefde zijn seksualiteit door met veel mannen om te gaan. Er werd over hem geroddeld en daardoor haalde hij zich de druk van zijn familie op de hals. In 1991 viel Irak Koeweit binnen. In die tijd vroeg zijn moeder hem om te gaan trouwen. Het was eigenlijk geen verzoek maar een bevel, want ze kon het geroddel van de omgeving niet meer aan en Ibrahim mocht de eer van de familie niet beschadigen. Om de mensen de mond te snoeren moest Ibrahim trouwen en een gezin stichten. Er was in die moeilijke tijd helaas geen andere oplossing.

Ibrahim werd in 1992 gedwongen om Koeweit te verlaten en naar Irak terug te keren om bij zijn grootouders te gaan wonen. Hij vluchtte naar Bagdad op zoek naar veiligheid, maar na een tijdje hebben zijn grootouders met toestemming van zijn moeder een huwelijk voor Ibrahim gearrangeerd.
Ibrahim en Narjasse zijn neef en nicht, maar ze kenden elkaar niet, ze hadden elkaar nog nooit ontmoet. Pas in 1995 zagen ze elkaar voor het eerst. Ibrahim was een mooie jongen met grote prachtige ogen en blond haar. Al zijn vrienden noemden hem toen Barbara, want hij leek wel een Europese jongen. Toen Narjasse hem zag, was ze meteen verkocht, "this is the one" waarvan ze haar leven lang had gedroomd. Ze was onder de indruk en gecharmeerd van zijn schoonheid en ze stemde meteen in met het huwelijk.

Narjasse was de dochter van een belangrijke generaal uit het leger van Sadam Hoessein. Ze woonde in een sjieke militaire wijk in Bagdad, genaamd Hay-Al-Doebaat. Na het huwelijk ging Ibrahim met zijn vrouw in dezelfde wijk wonen, naast zijn schoonouders. Narjasse liet zich in de omgeving graag samen met haar man Ibrahim zien.

Maar er was iets aan de hand dat Narjasse niet begreep. Het betrof de relatie met haar man, het seksuele contact was niet in orde en niet wat ze ervan had verwacht. De situatie werd erger want Narjasse wilde graag met haar mooie man naar bed, maar Ibrahim had geen ervaring en vooral geen zin om met een meisje te vrijen. Zijn seksuele oriëntatie was heel anders, maar dat kon hij niet aan zijn vrouw vertellen. Het huwelijk werd niet geconsumeerd. Narjasse kreeg genoeg van die toestand, want ze wilde graag kinderen krijgen en een gezin stichten. Wat moest ze doen?

Ze besloot om een scheiding aan te vragen en het eerste wat ze deed was een proces starten tegen haar man. De scheiding werd in eerste instantie afgewezen, want volgens de sharia, de islamitische wetgeving, mag een vrouw niet van haar man scheiden maar een man wel van zijn vrouw. Bovendien was de familie heel conservatief en een scheiding werd in familie niet getolereerd. Niemand had dat eerder gedaan, dus Narjasse en Ibrahim konden dat ook niet doen.
Nadat de rechter de scheiding afwees, vertelde ze hem dat haar man zijn echtelijke plichten nog niet had vervuld en dat zij nog maagd was. De rechter moest een nieuwe beslissing nemen en hij bepaalde dat er een medisch rapport moest komen om een nieuwe uitspraak in haar zaak te kunnen doen. Uit het medische rapport bleek inderdaad dat Narjasse nog maagd was en op basis daarvan kon de rechter de zaak gegrond verklaren. Er kwam dus een einde aan het huwelijk van Ibrahim en Narjasse.

Roddelen is een vreselijke gewoonte in het Arabische cultuur en Ibrahim kon dat allemaal niet aan. Hij was alleen, verstoten en zijn naasten keken op hem neer. Zijn schoonouders dreigden hem te doden omdat hij hun eer had beschadigd en dus werd Irak gevaarlijk voor hem. Ibrahim kon niet langer in Irak blijven wonen.
Naar Koeweit gaan was geen optie meer, want daar werd hij als Irakees gediscrimineerd en voelde hij zich niet veilig. Na de eerste Golfoorlog is er grote haat tussen de beide landen ontstaan. Bovendien hadden zijn ouders Koeweit verlaten en waren ze naar Engeland geëmigreerd.
Het enige wat overbleef voor zijn eigen veiligheid was Bagdad te ontvluchten en op zoek te gaan naar een veiliger plek in de wereld. Hij besloot dan ook om weg te gaan en hij begon aan een reis via een gevaarlijke route. In Irak ging hij te voet naar de grens met Turkije en van Turkije reisde hij naar Griekenland en van Griekenland naar Engeland, waar hij zich nu bevindt.
Ibrahim ging niet direct naar zijn ouders. Hij heeft zich eerst aanmeld in een aanmeld-centrum om een asielaanvraag te kunnen indienen. Hij heeft zijn verhaal verteld en op basis van zijn seksuele geaardheid heeft hij een verblijfsvergunning gekregen.
Pas drie jaar later heeft hij contact met zijn ouders opgenomen. Dat verliep niet goed, hij was niet welkom. Het heeft ongeveer vijf jaar geduurd voordat hij zich in Engeland echt thuis voelde, maar nu woont hij in Birmingham samen met zijn vriend Saad, een jongen die hij eerder in Bagdad leerde kennen.

Europees LHBT onderzoek. Uw ervaring telt.

Het Grondrechtenbureau van Europa (FRA) gaat de discriminatie van LHBT's aanpakken! (zie bijlage).
Van 23 maart tot 20 juli 2012 loopt er in héél Europa een grootschalige online survey naar ervaringen van LHBT's.
De organisatie wordt uitgevoerd door ILGA-Europe, in samenwerking met onderzoeksbureau Gallup, in opdracht van FRA.
De coördinatie van dit grote onderzoek ligt in Nederland in handen van ondergetekenden.
Het is natuurlijk van groot belang dat zoveel mogelijk inwoners van Nederland op de hoogte zijn van dit onderzoek en de vragenlijst invullen, zodat alle mensen binnen de veelkleurige LHBT-groep vertegenwoordigd zijn.

Bijeenkomst homonetwerk met Khadija Arib en Ahmed Marcouch

Op 4 maart wordt er een discussiebijeenkomst gehouden over hoe we ervoor kunnen zorgen dat homoseksuelen zich veilig en geaccepteerd voelen. Te vaak nog is dit niet vanzelfsprekend. Tijdens deze bijeenkomst wordt ook ingegaan op het boek van Khadija Arib 'Allah heeft ons zo gemaakt', waarin de openhartige verhalen van lesbische moslima's staan.
Nog steeds worden homoseksuelen uitgescholden, mishandeld en buitengesloten. Bang om buiten de familie- of vriendenkring geplaatst te worden, durven ze vaak niet voor hun seksuele geaardheid uit te komen. Deze angst leeft bij veel homoseksuelen en met name bij homoseksuelen uit bepaalde etnische en religieuze kringen.

Khadija Arib (Tweede kamerlid PVDA) tijdens haar boekpresentatie bij Secret Garden op 08-02-2012

De PvdA accepteert niet dat homoseksuelen zich verborgen moeten houden uit angst voor geweld of buitensluiting. Een ieder moet zichzelf kunnen zijn, vrij over straat kunnen lopen en moet door elke trouwambtenaar in de echt verbonden kunnen worden. De PvdA staat achter degenen die, ondanks de afwijzingen binnen hun eigen familie en gemeenschap, zich hebben los geworsteld en uit de kast zijn gekomen.

Zo heeft Tweede kamerlid Khadija Arib een indrukwekkend boek geschreven over de persoonlijke levens van een aantal lesbische moslima's die, ondanks onbegrip van eigen familie en gemeenschap, uit de kast zijn gekomen. In het boek van Khadija Arib vertellen deze vrouwen over hun persoonlijke zoektocht, de tegenslagen en de strijd die ze hebben geleverd om als lesbiennes geaccepteerd te worden. Hun openhartige en moedige verhalen maken de weg vrij voor andere homoseksuelen die hun seksuele voorkeur verbergen en nog niet uit de kast durven komen.

Plaats: Amsterdam
Datum: 04 maart 2012
Aanvang: 14:00 uur
Locatie: Studio-K, Timorplein 62

GENDER EN SEKSUEEL BURGERSCHAP: WAT TE DOEN?

Datum:
Plaats:

Tijd:
Organisatie:

Woensdag 14 maart 2012
VOC zaal
Bushuis / OIH
Kloveniersburgwal 48
1012 CX Amsterdam
17:15 - 19:15 uur
Stichting George Mosse Fonds
in samenwerking met Shop Den Haag

Sinds de 'woelige jaren zeventig' staat de politieke discussie over gender en seksueel burgerschap steeds nadrukkelijker in het teken van diversiteit. Vrouwen, homo's/lesbo's, mannen, transgenders en seksuele dienstverleners kwamen in beweging voor gelijke rechten en sociale acceptatie. Ze voerden actie tegen geweld en discriminatie. Langs deze weg is er in de afgelopen jaren veel bereikt. Toch is het ideaal van de NVSH uit 1967 om de gender- en seksuele dichotomie te doorbreken nog allerminst gerealiseerd. Juist zo'n doel vraagt om samenwerking en coalitievorming van deze waaier aan subgroepen en zelforganisaties. In hoeverre lukt het om hokjes te doorbreken en buiten eigen hokjes te treden? Thema's van gender- en seksueel burgerschap worden steeds prominenter in politiek, media en wetenschappen op straat maar traditionele vormen van gender- en seksueel gedrag blijven springlevend. Welke stappen te ondernemen?

De aanleiding voor de paneldiscussie is de verschijning van het boek Paul van Gelder (2011) "Ik ben wel mezelf maar ik ben mezelf ook niet." Een dwarse kijk op diversiteit, gender en seksuele zelfbepaling. Utrecht: Uitgeverij De Graaff.

Voorzitter panel: Gert Hekma (docent homo- en lesbische studies, Universiteit van Amsterdam)

Na korte voorzet door Paul van Gelder (veldwerker/onderzoeker Shop Den Haag) volgt een paneldiscussie met reacties vanuit het perspectief van vrouwen, mannen, homo's/lesbo's, transgenders/queers, en seksuele dienstverleners, met:
- Marie Louise Janssen, antropologie UvA en onderzoekster sekswerk en mensenhandel,
- Kristiaan Schimmel van gay.nl,
- Jiro Ghianni van TransScreen transgender filmfestival en tekenaar van De Boezems,
- Ton van Elst van Movisie,
- Marloes Meuzelaar, voorzitter Platform Status Quo en producent van de serie Queer Amsterdam.

Toegang is gratis

Poëzie

Abu-Nuwas (of Aboe Noewas) al-Hasan ben Hani al-Hakami (c.a. 750-810), ook bekend als Abu-Nuwas, was een Arabische dichter, die wordt gerekend tot de grootste klassieke Arabische en Perzische dichters. Hij was een meester in alle standaard genres van Arabische poëzie. In de verhalen van Duizend-en-één-nacht is hij de metgezel van kalief Haroen ar-Rashid.

Jawel, deze gedichten zijn onfatsoenlijk - lees ze niet
als je je er schuldig door gaat voelen -
maar beschuldig me niet van jouw eigen duistere gedachten.
Ook ik moet goed uitkijken.
"Nou," zeg je vleierig tegen mij, "wat was het ook alweer,
jeweetwel, wat je zo aantrok in hem?"
"De koketterie van een gazelle," antwoordde ik -
"een zelfverzekerde hofmakerij."
"Wat precies bedoel je?"
"Zijn gezicht licht op als de wereld in het ochtendgloren."
"Zou je iets duidelijker willen zijn?"
"Zijn blikken zijn als betoverde kastelen."
"Zou je iets minder metaforisch willen zijn?"
"... de manier waarop zijn billen trillen wanneer..."
"Ja? Ja?"
"... hoe zijn wenkbrauwen aanmoedigen..."
"Wil je dat alsjeblieft verduidelijken?"
"... het geluk dat straalt vanaf zijn wangen...
... ogen wijd open en donker..."
"En? En? En?"
"Zijn tanden... Ah, zijn tanden."
"Wat nog meer? Beschrijf het duidelijker!"
"... de zoete rondingen van zijn dijen..."
"Meer!" je moedigt me verder aan (wie had er ooit
gedacht dat dichtkunst zo ... populair kon zijn?)
"Nou," beken ik, "ik ben gevaarlijk verslaafd aan het joch:
de manier waarop zijn zijlokken langs zijn wangen vallen
als zwarte brokaatkalligrafie,
als wonderbaarlijke versregels, die mij openen
voor elk verlangen..."
Jij zegt: "MEER! MEER!" - en ik antwoord,
"Hoezo, meer dan dit zou niets anders zijn dan...
onfatsoenlijk."

AGENDA

Film/discussieavond : *CIRCUMSTANCE*
Datum: 14 maart 2012
Tijd: 18.00 uur
Locatie: Oudeschans 2 - Amsterdam

Sprekers: de schrijfster Eefje Blankvoort

Een taboedoorbrekend drama. De 16-jarige Atafeh komt uit een welgesteld, liberaal Iraans gezin. Haar beste vriendin, Shireen, woont bij haar oom, haar overleden ouders waren ferme tegenstanders van het Iraanse regime. Samen doen ze hun best de strijd met hun wereld aan te gaan en zoeken ze de grenzen op van de regels waaronder ze leven: ze gaan uit in de underground clubscene van Teheran en dromen van een zorgeloos bestaan in het rijke Dubai.
En de twee meisjes ontdekken ze dat ze zich tot elkaar aangetrokken voelen. Dan verschijnt Atafeh's broer Mehran op het toneel. Hij is net ontslagen uit een afkickkliniek en sluit zich, gedreven door schuldgevoelens, aan bij de moraalpolitie. Zijn gedrag wordt steeds extremer en hij raakt geobsedeerd door de relatie tussen zijn zusje en Shireen.

Circumstance is een provocerend en sensueel coming-of-age verhaal. Het laat de moderne jeugdcultuur van Teheran zien. Hier staat plezier gelijk aan het risico om gearresteerd te worden.
Eefje Blankevoort (Montreal, 1978) studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Tussen 2002 en 2006 verbleef zij met grote regelmaat in Iran, waar zij studeerde, een archief samenstelde voor het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, artikelen schreef en werkte aan haar boek 'Stiekem kan hier alles'.
In september 2007 kwam 'Stiekem kan hier alles' uit bij Uitgeverij Podium, een persoonlijk journalistiek

verslag van haar bevindingen in Iran. Het boek werd genomineerd voor de VPRO Bob den Uylprijs 2008 en voor de M.J. Brusseprijs 2008. Inmiddels ligt de derde druk in de winkel en is het ook als E-book te koop. Eefje schrijft artikelen & boeken, regisseert en monteert films. Ze publiceerde recentelijk de boeken De Vluchtelingenjackpot (i.s.m. fotograaf Karijn Kakebeeke) en Dream City (i.s.m fotograaf Anoek Steketee).

Workshop Houssain Ayoubi
Datum: 11 april 2012
Tijd: 18.00 uur
Locatie: Oudeschans 2 -Amsterdam

De heer H. Ayoubi zal op 11 april een workshop geven in de Montelbaanstoren. De workshop gaat over Neuro Linguïstisch Programmeren (NLP), een methodiek voor training, coaching en communicatieverbetering. Hieronder meer over Houssain Ayoubi;

"Ik ben Houssain Ayoubi, vrienden noemen mij Hous. Ik ben 33 jaar, geboren in Marokko en op mijn 10de naar Nederland verhuisd in het kader van gezinshereniging. Al op heel vroege leeftijd merkte ik dat ik anders ben dan andere kinderen. Dit gevoel is natuurlijk nooit meer weggegaan en werd na elk jaar sterker en nog meer bevestigd. In mijn pubertijd heb ik me vooral tegen alles en iedereen afgezet. Hoe groter mijn bek was, hoe meer ik iedereen van me kon afbijten en niet hoef uit te leggen waarom ik zo'n onrust heb en elke dag zo'n strijd voer in mezelf. Op school hebben ze hier doorheen geprikt en ik werd voor een gesprek naar een psycholoog gestuurd en later zouden er meer gesprekken volgen. Rond mijn 22ste was ik alle psychologen zat en heb ik besloten dat niemand mij kan helpen als ik mezelf niet overtuigd heb dat ik geholpen mag worden. Ik ben me gaan verdiepen in mezelf, de fysieke en spirituele aspecten van mijn bestaan zeg maar. Op mijn 18de ben ik begonnen met Islam studie en dat heeft me zoveel rust gegeven. Islam was eigenlijk de eerste stap van zelfacceptatie hoe gek het ook klinkt. Hierna volgde een studie psychologie en omgangskunde. Daarna ben ik aan de slag gegaan als bijstandsconsulent en later als re-integratieconsulent.

Ik ben in dit werk zoveel mensen tegengekomen en zoveel ongelukkige mensen. Toen begon het besef bij me te ontstaan dat seksualiteit niet het enige is dat voor verdriet kan zorgen, maar dat er zoveel andere aspecten zijn die ons leven kunnen bepalen. Na wat rondkijken ben ik gestruikeld over het concept NLP. Ik heb hier en daar wat informatiebijeenkomsten bijgewoond en heb mezelf overtuigd dat ik deze studie ook moest volgen. Wat hierna gebeurde kan ik niet in woorden uitdrukken. Voor het eerste keer in mijn leven durf en wil ik mezelf in de ogen kijken en oprecht uitspreken dat ik zo trots ben op mezelf. Voor het eerst in mijn leven wil ik mezelf omarmen en een haven zijn waar ik thuis kom als ik het allemaal niet meer zie zitten. Ik kan het niet beschrijven uit angst dat ik het geen recht doe. NLP is iets wat je echt moet ervaren en niet waarover je moet praten. Ik heb inmiddels een NLP Practitioner studie en een NLP Master Practitioner studie met succes afgerond. En ik ben gevraagd door het instituut waar ik gestudeerd heb of ik als mentor aan de slag wilde gaan en uiteraard heb ik deze eer met liefde ontvangen en geaccepteerd. Ik wil heel graag mijn ervaringen en beleving delen, in de hoop dat dit op anderen net zo'n positief effect mag hebben als het op mij heeft gehad."

Na het afloop van de workshop kunnen geïnteresseerden zich aanmelden voor een coaching. Data van de workshops zullen later bekend gemaakt.

Contact: Stichting Secret Garden

Oudeschans 2, 1011 KX Amsterdam

Tel: 020 77 86 120 of 06 14 10 84 42

[email protected]

www.stichtingsecretgarden.nl