Veel lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen en transgenders (LHBT'ers) voelen zich niet veilig om in hun dagelijkse
leefomgeving uit de kast te komen. Op hun werk, op school, op straat en thuis voelen ze zich vaak bedreigd. Ook zijn er vele LHBT'ers
over de hele wereld die zich genoodzaakt voelen om hun hele hebben en houden, familie, geliefden en toekomstplannen, achter te laten
in hun land van herkomst.
Deze mensen hopen op een nieuw bestaan en zoeken een nieuwe plek om te wonen, waar ze wel zichzelf kunnen
zijn, waar ze kunnen genieten van de vrijheid om hun eigen leven te kunnen leiden zonder schaamte en angst.
Secret Garden zet zich er voor in om homoseksualiteit binnen migrantenkringen in Nederland bespreekbaar te maken en om veiligheid, tolerantie
en acceptatie van LHBT'ers te vergroten. Overal in Europa zijn organisaties zoals Secret Garden actief, die zich specifiek richten op LHBT'ers
in migrantenkringen, en ook in veel landen waar homoseksualiteit verboden en strafbaar is zijn er initiatieven van mensen en organisaties die
onder gevaarlijke omstandigheden het leven van LHBT'ers willen verbeteren.
In Nederland, in Europa en overal ter wereld moeten we intensief gaan samenwerken om de homo-emancipatie op het werk, in het onderwijs,
bij ouderen en bij sportverenigingen te verbeteren. Al sinds elf jaar worden in Nederland homohuwelijken gesloten en erkend. Dat zien we
niet in alle Europese landen en zeker niet in Afrika en het Midden-Oosten.
De sociale acceptatie van homoseksualiteit moet daarom verbeteren,
in de leefomgeving van LHBT'ers, maar ook bij etnische minderheden en religieuze groepen.
WE ARE FREE is een internationaal evenement waar iedereen, individuen en organisaties in Europa en daarbuiten, hand in hand en met één stem NEE
zeggen tegen alle vormen van discriminatie, NEE zeggen tegen geweld en ruimte creëren voor een betere omgeving en vrijheid voor seksuele diversiteit.
U heeft nu de kans om uw steun te laat zien, uw stem te laat horen en uw steentje bij te dragen aan een betere wereld, vrij van haat en vol van liefde.
Meepraten, meedenken en meebeslissen doet u tijdens WE ARE FREE, want het is onze taak om te vechten voor onze rechten en die van anderen.
Wij zijn zeer verheugd dat het project WE ARE FREE dankzij de grote inzet van alle vrijwilligers is afgerond en op tijd zal gaan plaatsvinden. Voor dit project zijn
allerlei fondsen benaderd, maar tot onze grote spijt hebben wij niet de nodige financiële middelen binnen gehaald.
Het project WE ARE FREE wordt financieel mogelijk gemaakt door DMO (Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling), Fonds voor sociale initiatieven,
stichting H.R.C. Maagdenhuis en stichting Mozeshuis.
Daarom is het programma gedeeltelijk aangepast. Bijvoorbeeld het onderdeel sport is verwijderd uit het programma en vervangen door een tocht
genaamd 'Loop voor de Hoop' (zaterdag 29 september, zie programma).
Veel organisaties uit het buitenland zullen deelnemen aan het project. Deze deelnemers hebben wij uitgenodigd op kosten van de stichting.
Helaas is de begroting niet toereikend en zijn wij genoodzaakt om van de bezoekers een bijdrage van minimaal 10 euro te vragen.
Let wel, dit is niet als entree, maar als een donatie bedoeld om de kosten van de uitgenodigden enigszins te dekken.
Voor het feest kunt u ook online een ticket kopen:
Secure tickets by ticketscript
Organisaties die aan het WE ARE FREE project meewerken:
In deze nieuwsbrief besteden we aandacht aan organisaties die aan het project WE ARE FREE meedoen.
In Nederland kennen we alle organisaties die met het LHBT thema bezig zijn, zoals COC, stichting ELANCE, LNBI, MVVN, maar de
organisaties die in het buitenland actief zijn kennen we vaak niet.
Een aantal ervan heeft alleen maar het initiatief genomen om onderwerpen zoals bijvoorbeeld HIV/Aids en SOA's op de agenda
te zetten en daarmee indirect de homo-emancipatie in eigen land te bevorderen.
Hieronder presenteren de buitenlandse organisaties die aan het project WE ARE FREE meedoen zichzelf:
- - - - - - - - - - - - - -
Bedayaa is een organisatie voor lesbiennes, homoseksuelen, bisexuelen, transgenders, queer en intersex (LGBTQI)
in het gebied rond de Nijlvallei in Egypte en Soedan.
Onze missie is om een veilige ruimte te scheppen waar LGBTQI elkaar kunnen ontmoeten, praten, onderwerpen bespreken,
ervaringen uitwisselen en werken aan het verbeteren van hun leven en zichzelf.
Doelstellingen van Bedayaa:
1 - Psychologische ondersteuning te bieden aan homo's, lesbiennes, biseksuelen en transgenders rond de Nijlvallei in Egypte en Soedan
2 - Seksuele voorlichting, en gezondheidsvoorlichting te bieden
3 - Outreach-diensten en juridisch advies te verstrekken
4 - Werken aan de acceptatie en normalisatie van homoseksualiteit in onze samenleving en de afschaffing van alle wetten die direct of indirect homoseksualiteit strafbaar stellen in Egypte en Soedan
5 - Communiceren met organisaties en verenigingen die de rechten van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, transgender, Queer, en Intersex wereldwijd ondersteunen.
- - - - - - - - - - - - - -
Alouen is een vereniging van jonge LGBT Algerijnen. We hebben ons verenigd rond een gemeenschappelijke visie en ieder van ons heeft de wens
om in actie te komen en onze situatie te verbeteren. Deze verandering moet worden bewerkstelligd vanuit juridisch oogpunt door de afschaffing
van discriminerende wetten en vanuit het oogpunt van het werken aan sociale veranderingen.
Wij zijn jonge vrijwilligers, in de leeftijd tussen de 20 en 35 jaar, dynamisch en vastberaden om dingen te veranderen. LGBT Algerijnen
beseffen steeds meer dat ze niet alleen zijn en dat ze zich gesteund en ondersteund mogen voelen. Wij zijn van mening dat onze beweging
kan bijdragen aan veranderingen.
Onze missie:
1. Bestrijding van alle vormen van discriminatie van LGBT
2. Bestrijding van alle vormen van geweld tegen LGBT
3. Bijdragen aan de ontwikkeling van de LGBT binnen de Algerijnse samenleving door hun acceptatie en integratie te bevorderen.
4. Specifiek bijdragen aan de strijd tegen Aids en Soa binnen de LGBT-gemeenschap
- - - - - - - - - - - - - -
Iraqi LGBT is een mensenrechtenorganisatie van vrijwilligers en is opgericht door Ali Hili in september 2005.
Iraqi LGBT is de eerste Arabische homorechtenorganisatie in de wereld. Iraqi LGBT heeft vanaf de eerste dag veel ondersteuning gehad van
homo-activist Peter Tatchell, de Britse politicus van Australische afkomst die bekend is van zijn werk met LHBT sociale bewegingen.
Zij is ontstaan toen Ali berichten van vrienden uit Irak ontving over de moorden op homoseksuele mannen, lesbische vrouwen en transseksuelen.
Irakezen hebben geleidelijk een ondersteunend netwerk opgericht, inclusief veilige huizen voor hen die bedreigd werden door milities, politie of familie.
Het is belangrijk te vermelden dat het de groep is die Iraqi LGBT vertegenwoordigd en beslissingen neemt over de te volgen doelstellingen. Ali
is de leider en de enige die bereid en in staat is om naar buiten te treden. Dit heeft geleid tot een persoonlijke fatwa tegen hem vanuit Irak
en hij is ook bedreigd in Londen. Als gevolg daarvan staat hij onder de bescherming van de Metropolitan Police.
Voorafgaand aan de Amerikaanse invasie was Bagdad onderdeel van een officieel seculiere samenleving. Vrouwen hadden rechten en genoten een zekere mate
van gelijkheidwaardigheid. Bagdad ondersteunde een 'gay scene', zoiets als wat er nu in Beiroet is en Bagdad was dan ook een magneet voor Arabieren
uit de hele regio. Homo's werden getolereerd en er was geen staatsterreur tegen hen of acties vanuit religieuze groepen.
Sinds de invasie hebben religieuze groepen milities gevormd, die specifiek zijn gericht tegen homo's. Dit is nu goed gedocumenteerd door de belangrijke
media en groepen als Amnesty International en Human Rights Watch. Maar het was Iraqi LGBT die voor het eerst de aandacht van de wereld trok en de wereld
bijvoorbeeld op de hoogte bracht van de fatwa van Shia-leider Sistani tegen homo's.
- - - - - - - - - - - - - -
Fedasil is het federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers in België. Fedasil verleent materiële hulp aan asielzoekers, door het
organiseren - rechtstreeks of met partners - van kwaliteitsvolle opvang en begeleiding. Het agentschap houdt ook toezicht op en geeft
richtlijnen voor niet-begeleide minderjarige vreemdelingen ('MENA'), al dan niet asielzoekers.
Fedasil draagt bij aan het ontwerp, de voorbereiding en uitvoering van het opvangbeleid. Door het opzetten van diverse initiatieven helpt
Fedasil bij de integratie van de opvangcentra in de lokale gemeenschap. Het agentschap coördineert ook de programma's voor vrijwillige terugkeer
en is de bevoegde autoriteit voor het Europees Vluchtelingenfonds (ERF) in België.
Fedasil is een instelling van algemeen belang van type A, onder het toezicht van de Staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Maggie De Block.
Er werken meer dan 1.250 mensen bij Fedasil. Het overgrote deel hiervan werkt in de 19 opvangcentra die verspreid liggen over België en
op het hoofdkantoor in Brussel. De hoofdzetel en de dienst Dispatching tellen samen ongeveer 200 voltijdse werknemers.
Fedasil is lid van Enaro, "the European Network of Asylum Reception Organizations", (overheidsorganisaties en ngo's). Het netwerk telt
momenteel een 19-tal landen. Delegaties uit de Enaro-lidstaten ontmoeten elkaar geregeld om informatie en personeel uit te wisselen.
- - - - - - - - - - - - - -
Merhaba ("Welkom" in het Arabisch en Turks), is een beweging die bestaat uit vrouwen, mannen en transgenders met roots voornamelijk in de
Maghreb-landen, het Midden-Oosten, Turkije en Sub Sahara Afrika, die zich aangetrokken voelen tot mensen van hetzelfde geslacht en/of vragen
hebben over hun seksualiteit of genderidentiteit.
We zetten ons in voor het welzijn, de emancipatie, de maatschappelijke participatie en acceptatie van alle LHBT'ers uit etnisch-culturele
minderheden - ongeacht de leeftijd, nationaliteit, etnische achtergrond, geaardheid, geslacht, godsdienst, status, enz.
We doen dit enerzijds door een laagdrempelig onthaal en door activiteiten aan te bieden aan de doelgroepen en anderzijds door hun omgeving
(etnisch-culturele minderheden, de traditionele LGBTQI beweging, het onderwijs, maatschappelijke diensten, de brede bevolking) te informeren
en bewuster te maken.
Tegelijk draagt Merhaba bij tot de interculturalisering van de LGBTQI-beweging, de hulp- en dienstverlening, het onderwijs, het middenveld,
de maatschappij. Door haar meervoudige identiteit beweegt Merhaba zich tussen verschillende referentiekaders en maatschappelijke groepen.
Van hieruit gaat ze met iedereen op respectvolle manier de dialoog aan en bouwt ze aan bruggen tussen de verschillende groepen onderling.
- - - - - - - - - - - - - -
Iranian Railroad for Queer Refugees
De IRQR missie is het bevorderen van de mensenrechten voor Iraanse homo asielzoekers / vluchtelingen, het vergroten van het publieke
bewustzijn over hun benarde situatie en hen verdere steun te bieden waar en wanneer dat nodig is. Een van de doelstellingen is om
duidelijkheid te verschaffen in het Iraanse homovraagstuk als onderdeel van de reguliere discussie over mensenrechten.
IRQR pleit namens Iraanse LHBT asielzoekers / vluchtelingen en biedt ondersteuning en begeleiding aan Iraanse homo's over de hele
wereld. De steun bevat ook financiële steun voor onderdak, voedsel en gezondheidszorg.
In Turkije hebben we nauw samengewerkt met het UNHCR-kantoor, NGO's en de overheid om vluchtelingen te helpen. Over het geheel
genomen hebben we ons doel overtroffen m.b.t. het aantal mensen dat geholpen is bij het aanvragen van de vluchtelingenstatus.
Ongeveer 53% van de vluchtelingen die IRQR hebben benaderd zijn met succes geherhuisvest in andere landen en van nog eens 28%
wordt verwacht dat hen de vluchtelingenstatus rond juni 2012 zal zijn toegekend.
Sinds 2008 is de hulpverlening van IRQR op het gebied van ondersteuning en begeleiding uitgegroeid tot een betrouwbare bron van
hulp aan mensen die een verleden van vervolging achter zich willen laten, hun zelfvertrouwen willen herwinnen en duurzame netwerken
voor hun ondersteuning willen opbouwen, alsmede het vergroten van hun kans op een succesvolle herhuisvesting en acceptatie.
Wij bieden nu begeleiding aan ongeveer 120 cliënten per week. Dit houdt ook in het netwerken met LHBT mensen die nu in Iran wonen,
uitbreiding van de financiële en educatieve steun aan diegenen die momenteel in een transitzoneland, zoals Turkije, wonen. Ook treden
wij op als contactpersoon tussen asielzoekers en vluchtelingen en de UNHCR kantoren over de hele wereld. Verder helpen wij vluchtelingen
om zich te hervestigen in de veilige landen en verwijzen wij door in zaken m.b.t. huisvesting, werk, rechtsbijstand, emotionele en
gezondheid - gerelateerde onderwerpen.
De organisatie heeft deelgenomen aan vele conferenties, waaronder de tweede zitting van de VN-Raad voor de Mensenrechten in Genève in
2006, het forum voor Gelijkwaardige Behandeling in Philadelphia in 2008 en de Iraanse mensenrechten conferentie in San Jose in 2008,
Diversity & Community Outreach Conferentie in Lethbridge, Alberta, Canada in 2010, Wereld LGBT Youth Leadership Top in Tel Aviv, Israël
in 2011 en nog veel meer. Daarnaast voert IRQR regelmatig overleg met het UNHCR-kantoor in Turkije, met Amnesty International, met
Canadese verkozen ambtenaren, en nog veel meer. Over het geheel genomen hebben de dialogen en netwerken die uit deze ontmoetingen
zijn ontstaan een significante bijdrage geleverd aan de internationale profilering van de Iraanse LHBT problematiek.
- - - - - - - - - - - - - -
OMNYA Is een organisatie die werkt voor LGBTI uit MantiQitna (MENA: Midden-Oosten en Noord-Afrika) en hun aanhangers. Het hoofdkantoor
is gevestigd in Brussel. OMNYA begon haar werkzaamheden in maart 2009 als een werkgroep om haar activiteiten uit te voeren binnen de The
Rainbow House, met de bedoeling om de belangen van LGBTI mensen uit de MENA-regio te bevorderen. In december 2011 is OMNYA erkend als een
non-profit organisatie. Activisten van MantiQitna hebben OMNYA opgericht. Haar werk behelst het geven van voorlichting aan lotgenoten en
is afhankelijk van een actieve inzet van haar leden.
Lieve Noorderburen,
Vorige week probeerde de politie van de Brusselse gemeente Jette een jonge moslima aan een identiteitscontrole te onderwerpen. De vrouw
droeg een nikab en was onherkenbaar, vandaar de controle.
Dat verliep niet zonder slag of stoot, zowel van de zijde van de agenten in een poging om haar te arresteren, nadat ze weigerde de bevelen
van de politiemensen op te volgen, als van de zijde van de moslima zelf (trouwens een Belgische bekeerde moslima) om zich tegen haar arrestatie
te verdedigen. De controle liep uit de hand.
De vrouw riep dezelfde dag de hulp in van Sharia4Belgium, een groep islamextremisten uit Antwerpen, die net als hun buitenlandse verenigingen
pleiten voor de invoering van de streng islamitische wetten, de Sharia. De mobilisatie van Sharia4Belgium om tegen de onrechtvaardige behandeling
van de vrouw in nikab te protesteren, ontaardde in Molenbeek, door sommige politici ook wel "Brussels Marokko" genoemd, in rellen met veel schade.
En enkele dagen later stak een Franse moslimextremist, die uit Parijs was gekomen, in de gemeente Molenbeek twee agenten neer om zijn ongenoegen
te uiten over de manier waarop België de moslims behandelt.
De Belgische islamverenigingen haastten zich om de acties van zowel Sharia4Belgium snoeihard te veroordelen, alsook de aanval op de twee agenten,
waarvan trouwens één zelf een moslima was. Maar dat "goede nieuws" raakte - opnieuw - overschaduwd door een incident op een Brusselse school,
waar een islamleraar aan een leerling had gezegd dat homoseksuelen naar de imam moeten gaan voor een duivelsuitdrijving.
Waarmee dus, voor de zoveelste keer, bewezen is dat de integratie van de moslimgemeenschap in ons landje een nationaal fiasco is. Er zijn drie
mogelijke oorzaken. Ofwel faalt het beleid en slaagt de overheid er niet in om die moslimgemeenschap onze waarden bij te brengen. Ofwel wil de
allochtone gemeenschap niks van integratie weten. Ofwel is het de (gevaarlijke) combinatie van beide mogelijkheden.
Wat de islam en homoseksualiteit betreft, blijft de moslimgemeenschap ook in ons land doofstom voor de oproep hun mening over homoseksualiteit
te "herzien". Het toenemende geweld tegen homo's - vooral in Brussel - is het werk van jongeren van allochtone en van Oost-Europese origine.
Boze tongen beweren dat daar geen wetenschappelijk bewijs van is.
Dat is nogal moeilijk omdat dit niet in statistieken van criminaliteit wordt
bijgehouden. Dan is het nogal wiedes dat wetenschappelijk bewijs niet onmiddellijk voorhanden is. Maar de processen-verbaal spreken boekdelen.
Verder blijft het ook koffiedik kijken hoe de overheid nu precies van plan is om homoseksualiteit "uit te leggen" aan de moslimgemeenschap,
zonder te vervallen in propaganda of publiciteit voor homo's en lesbiennes. Want dat gevaar ligt op de loer en brengt de nobele instanties bij
voorbaat in diskrediet.
De waarheid is dat niemand exact weet hoe die boodschap correct over te brengen. In grootsprakerige taal hebben politici het dan over een
"dialoog opzetten met de moslimverenigingen." Anderen stellen al hun hoop in het onderwijs, waar leraren de leerlingen over "deze
maatschappelijke realiteit" moeten inlichten.
Waar niemand echter bij stilstaat is dat wij dit moeten "uitleggen," sommigen spreken zelfs van "verantwoorden." Dit is een verkeerd uitgangspunt,
want deze "onderdanige" houding geeft ons weinig kans op succes om de moslimgemeenschap te wijzen op wat in onze maatschappij gangbaar en normaal is.
Hoe hard we ook roepen en schreeuwen, vanuit die premisse zal de verhouding van de Belgische moslimgemeenschap en de Belgische homo's en lesbiennes
er niet op verbeteren. De moslimleraar die over duivelsuitdrijvingen sprak kreeg dan wel bijna onmiddellijk een ontslagbrief in handen, dat zal het
probleem niet oplossen. Het toont aan dat jaren integratiewerk nutteloos is geweest in essentiële maatschappelijke discussies, zoals over homoseksualiteit.
Wie een oplossing heeft mag dit altijd mailen. Ik stuur het met plezier door naar onze homoseksuele premier, die veel stemmen haalt bij de Franstalige
moslimgemeenschap in België.
Bijschrift: In het verleden stonden islamitische landen meer open voor homo-erotisch verlangen. Toen de Franse schilder Jean-Léon Gérôme (1824-1904)
het Midden-Oosten bereisde legde hij vast wat hij zag in onder andere zijn werk 'Charmeur de serpent' (1880), een schilderij uit de tijd van de
liberale Islam voordat de puriteinse beweging de overhand kreeg.
Wetsvoorstel transgenders naar Tweede Kamer
Staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie heeft vandaag een wetsvoorstel bij de Tweede Kamer ingediend waardoor transgenders makkelijker
de vermelding van het geslacht op hun geboorteakte kunnen laten wijzigen. Zij hoeven niet langer eerst een operatie of hormoonbehandeling te
ondergaan om hun lichaam aan te passen aan het geslacht dat zij wensen. Ook vervalt de zogenoemde sterilisatie-eis. Die bepaalt dat transgenders
onvruchtbaar moeten zijn, voordat de geboorteakte kan veranderen.
Straks is het voldoende als een specifiek deskundige, bijvoorbeeld een psychiater of psycholoog, vaststelt dat de overtuiging van een transgender
persoon blijvend van aard is. Met die verklaring kan de ambtenaar van de burgerlijke stand de vermelding van het geslacht in de geboorteakte wijzigen,
de gang naar de rechter is daarvoor niet meer nodig.
Een dergelijke administratieve procedure bestaat ook in landen als Oostenrijk, België, Spanje,
Portugal en het Verenigd Koninkrijk.
Voor mensen die lichamelijk man of vrouw zijn, maar die er diep naar verlangen een persoon van het andere geslacht te zijn, is het schrappen van de
vereisten van onvruchtbaarheid en van fysieke aanpassing aan het verlangde geslacht een ruimere erkenning van hun genderidentiteit. Verandering van
het geslacht in de geboorteakte werkt door in allerlei overheidsadministraties, zoals het GBA. Dat heeft gevolgen voor bij voorbeeld het paspoort en
andere reisdocumenten, en school- en universiteitsdiploma's.
Teeven verwacht dat transgenders beter in de samenleving zullen kunnen functioneren omdat belemmeringen worden weggenomen. Internationaal is steeds
meer het inzicht gegroeid dat wettelijke erkenning van de genderidentiteit van een persoon niet afhankelijk moet zijn van eisen als geslachtsoperaties
of hormonale behandeling. Nederland sluit zich daarbij nu aan.
Documentaire over homoseksualiteit in de Arabische wereld.
Datum: woensdag 12 september
Tijd: vanaf 18.00 uur
Locatie: Oudeschans 2 - Amsterdam
Dialoog met de LHBT'ers uit verschillende Arabische landen. Mannen en vrouwen vertellen over homoseksualiteit in hun landen en hoe de moslimgemeenschap er tegenaan
kijkt. Het gesprek zal in het Arabische plaats vinden. De bedoeling hiermee is om Arabisch sprekenden bewuster te maken van LHBT onderwerpen.
"Twaalf uur per dag werken tegen een hongerloontje"
Wees gewaarschuwd voor arbeidsuitbuiting in Nederland
Sahir (26) woont en werkt sinds zijn 19e in Nederland. Hij komt uit het Midden-Oosten, uit een land waar hij tot een minderheid behoort. Hij en
zijn familie hebben daardoor geen kans op een veilig leven.
Sahir is zeven jaar geleden benaderd door iemand die hem een baan beloofde in Europa. "Ik moest €10.000 betalen voor de reis en overige kosten,
zoals bemiddeling en een paspoort. Een deel moest ik meteen geven en het andere deel moest ik maandelijks van mijn salaris afbetalen," zegt Sahir.
Direct na zijn aankomst in Nederland werkt Sahir in de schoonmaak. Dat gaat goed tot hij problemen krijgt aan zijn luchtwegen. Vanwege zijn ziekte
wordt Sahir ontslagen. "Ik kreeg geen enkele vergoeding. Ik ging naar mijn contactpersoon om te kijken of hij ander werk voor mij kon regelen. Hij
zei dat ik weer geld moest betalen voor de nieuwe bemiddelingspoging."
Inmiddels werkt Sahir in een grote bakkerij in Amsterdam. "Ik werk 's nachts, soms meer dan twaalf uur achter elkaar. Vaak word ik opgeroepen om
overdag in de winkel te helpen. Dan kan ik maar een paar uur slapen." Sahir wordt onderbetaald: "Ik krijg drie euro per uur. Vaak moet ik een paar
keer aankloppen bij mijn baas, voordat ik mijn geld krijg." Na de eerste maand heeft hij helemaal niets gekregen. Zijn baas heeft dat loon in
bewaring gesteld voor noodgevallen. Welke noodgevallen de baas bedoelt, weet Sahir niet.
Sinds een paar weken voelt Sahir zich somber, hij piekert veel en slaapt slecht. Sahir vertelt: "Ik heb geen zin om te eten, ik kan mij niet concentreren
en ik vergeet veel. Een kennis heeft mij geadviseerd om naar de huisarts te gaan.
De arts heeft mij doorverwezen naar stichting FairWork, omdat hij dacht
dat ik misschien een slachtoffer ben van arbeidsuitbuiting." Sahir wordt nu ondersteund door een cultural mediator van FairWork.
FairWork werkt met cultural mediators om in contact te komen met arbeidsmigranten die zijn uitgebuit. De mediators begeleiden mensen in de Arabische,
Poolse en Hongaarse taal. In vertrouwen wordt gesproken over de rechten die werknemers hebben en de mogelijkheden deze rechten op te eisen. FairWork is
een stichting die in Nederland arbeidsuitbuiting (een vorm van moderne slavernij) bestrijdt en voorkomt (zie ook www.fairwork.nu).
Bent u of kent u iemand in een situatie vergelijkbaar met die van Sahir, neem u dan gerust contact op met Emir Belatoui, coördinator van Secret Garden.
In their daily lives many lesbians, gay men, bisexuals and trans genders (LGBT's) do not feel safe to come out of the closet. They often feel
threatened at work, at school, in the street and at home. There are many LGBT's all over the world who feel forced to leave their entire life,
their family, loved ones and future behind in their country of origin.
These people hope for a new life and search for a new place to live, where they can be themselves and enjoy the freedom to lead their own lives
without shame or fear.
Secret Garden is dedicated to taking away the taboos about homosexuality within immigrant communities in the Netherlands, and to increase the safety,
tolerance and acceptance of LGBT's. Organizations like Secret Garden are active across Europe, focusing specifically on LGBT's in immigrant
communities. There are also many initiatives from individuals and organizations to improve the lives of LGBT's in countries outside Europe,
working under dangerous conditions in places where homosexuality is forbidden and punishable.
In the Netherlands, in Europe and around the world, we must still work together closely to improve LGBT rights at work, in education, for the
elderly and in our sports clubs. Marriage has been open to LGBT's in the Netherlands for eleven years - but not in all European countries and
certainly not in Africa and the Middle East.
The social acceptance of homosexuality must still be improved, not only amongst LGBT's, but also
among ethnic minorities and religious groups.
WE ARE FREE is an international event where everyone - individuals and organizations in Europe and beyond - will go hand in hand and
with one voice say NO to all forms of discrimination and violence and create a space for a better environment and freedom for sexual diversity.
You now have the chance to show your support, let your voice be heard and contribute to a better world, free of hate and full of love.
You will be talking, thinking and deciding together with others during WE ARE FREE, because it is our responsibility to fight for our rights and for those of others.
We are delighted that the project WE ARE FREE thanks to the efforts of all volunteers was completed on time and will take place. For this project, various funds
approached, but to our great regret, we have not the necessary financial resources acquired.
The project will finance WE ARE FREE tired body made barren DMO (Department of Social Development), Fund for social initiatives, foundation HRC Maagdenhuis
and foundation Moses House.
Therefore, the program partially modified.
For example, the component is removed from the sports program to other activities as a tour named 'Loop voor de Hoop' (29th of September, see program).
Many organizations from abroad will participate in the project. Those participants we have invited at the expense of the foundation. Unfortunately,
the budget is not sufficient and we are forced to ask at least 10 euro's as a contribution from the visitors.
Mind you, this is not as entrance, but as a donation to the mean cost of the invitees slightly cover.
Here you can buy your ticket for the party online:
Secure tickets by ticketscript
Organizations that participate in the WE ARE FREE project:
In this newsletter we will focus on organizations participating in the WE ARE FREE project.
In the Netherlands we know all organizations engaged in the LHBT issue, such as COC, ELANCE foundation, LNBI, MVVN, but we often do not
know the organizations that are active abroad.
Some of them have only initiated one activity, for example getting HIV / AIDS and STD topics on the agenda and by that indirectly promote the
emancipation of gays in their own country.
Below the organizations from abroad, participating in the WE ARE FREE project, present themselves:
- - - - - - - - - - - - - -
Bedayaa is an organization for Lesbians, Gay men, Bisexuals, Trans genders, Queer and Intersex (LGBTQI) in the Nile valley region in Egypt and Sudan.
Our mission is to create a safe space where LGBTQI can meet, talk, discuss issues, share experiences and work on improving their lives and themselves.
Objectives of Bedayaa :
1 - Providing psychological support services to gay, lesbian, bisexual and transgender people in the Nile valley region in Egypt and Sudan
2 - Providing sex education and health education
3 - Providing outreach services and legal advice
4 - Working towards the acceptance and normalization of homosexuality in our society and the abolition of all laws that directly or indirectly criminalize homosexuals in Egypt and Sudan
5 - Communicating with organizations and associations supporting the rights of LGBTQI worldwide
- - - - - - - - - - - - - -
Alouen is an association of young LGBT Algerians. We gathered around a common vision, for each of us has the will to act to improve our
situation. This change must be done in legal terms by the abolition of discriminatory laws and in terms of working for social change and change in attitude.
We are young volunteers, ages between 20 and 35 years, dynamic and determined for change. Increasingly LGBT Algerians realize that we are not alone and that
we can feel the support of a larger movement. We strongly feel that this movement can contribute to change.
Our mission:
1 - Combatting all forms of discrimination against LGBT
2 - Combatting all forms of violence against LGBT
3 - Contributing to the development of LGBT within Algerian society through their acceptance and inclusion
4 - Contributing specifically to the battle against AIDS and STI's within the LGBT community
- - - - - - - - - - - - - -
Iraqi LGBT is a human rights organization composed of volunteers and it was founded by Ali Hili in September 2005.
Iraqi LGBT is the first Arab gay human rights organization in the world. From day one Iraqi LGBT
got a lot of support from gay rights activist Peter Thatchell, the Australian-born British political campaigner best known for his work with LGBT
social movements.
The organization was founded when Ali started receiving news from Iraqi friends about killings of homosexual men, lesbian women and transsexuals.
Gradually Iraqi people founded a supportive network, including safe houses for those threatened by militias, police or relatives.
Important to mention is that it is the group representing Iraqi LGBT that takes all decisions about the group's aims. Ali is the leader and the
only one willing and able to speak on behalf of the group. This lead to a personal fatwa against him in Iraq and he is also threatened in London.
As a consequence he is under protection of the Metropolitan Police.
Prior to the American invasion Bagdad was part of an officially secular society. Women had rights and enjoyed a certain amount of equality. Bagdad
supported a gay scene similar to the one in current Beirut and Bagdad was a magnet for Arabs from the entire Middle East. Gays were tolerated and
there was no state terror against them or actions from religious groups.
Since the invasion religious groups formed militias, aiming at gays specifically. This is well documented by the important Media and organizations
such as Amnesty International and Human Rights Watch. But Iraqi LGBT was the first to draw the world's attention and informed the world about the
fatwa against gays by Shia leader Sistani.
- - - - - - - - - - - - - -
The federal Agency for the reception of asylum seekers in Belgium (Fedasil) is a public interest organisation. Fedasil is in charge of
guaranteeing the granting of material aid to asylum seekers and to other categories of foreigners with equal rights to reception. Fedasil
coordinates high-quality reception and support services, both directly and together with its partners. The Agency also monitors and provides
guidance for unaccompanied foreign minors ('MENA').
Fedasil contributes to the design, preparation and implementation of the reception policy. By setting up various initiatives Fedasil helps
integrating the reception centres within the local community. Fedasil also coordinates the voluntary return programmes and is the competent
authority for the European Refugee Fund (ERF) in Belgium.
Fedasil is a general interest organization under supervision of the Belgian Secretary of State for Asylum and Migration.
Fedasil employs more than 1,250 people. Employees are based at the 19 reception centres across Belgium and at the Brussels head office. The
head office, together with the department of Dispatching is staffed with about 200 fulltime employees.
Fedasil is a member of Enaro, the "European Network of Asylum Reception Organizations (governmental and non-governmental organizations).
19 countries are represented in the network. Delegations of the Enaro member states regularly meet to exchange information and staff.
- - - - - - - - - - - - - -
Merhaba ("Welcome in Arabic and Turkish), is a movement comprising women, men and trans-genders mainly with roots in the Magreb, the Middle East,
Turkey and sub-Saharan Africa, who feel attracted by persons of the same sex and/or question their own sexuality or gender identity.
Our aim is to promote the welfare, emancipation, social participation and acceptability of all LGBTQI's from ethno-cultural minorities - irrespective
of age, nationality, ethnic background, race, gender, faith, status, etc.
We do this by offering easy access to the target groups (LGBTQI's from ethno-cultural minorities) on the one hand and by informing and raising
awareness in their environment (the ethno-cultural minorities, the traditional LGBTQI movement, the educational and social services and the
broader population) on the other hand.
Merhaba also contributes to the inter-culturalization of the LGBTQI movement, the social assistance organizations and the service organizations,
education, society. With a multiple identity, Merhaba moves easily between reference frameworks and social groups. In this way it can enter into
respectful dialogue with, and build bridges between, the different groups.
- - - - - - - - - - - - - -
Iranian Railroad for Queer Refugees
The mission of IRQR is the advancement of human rights for Iranian queer asylum seekers/refugees, the increase of public awareness
of their plight and to provide continued support wherever and whenever required. One of the goals is to bring clarity in the Iranian
queer issues as part of mainstream human rights discourse.
IRQR advocates on behalf of Iranian queer asylum seekers / refugees and provides support and counseling to Iranian queers worldwide.
Support includes financial aid for shelter, food and healthcare.
In Turkey we have worked closely with the UNHCR office, NGOs and government to help refugees. Overall we have exceeded targets in
the number of people helped to apply for refugee status. Approximately 53% of refugees who approached IRQR were successfully resettled
in other countries and another 28% are expected to be granted refugee status by June 2012.
Since 2008, IRQR's provision of support and counseling have become a reliable source of help to people seeking to move on from past
persecution, gain confidence and develop lasting support networks, as well as increasing their chance of being successfully resettled
and accepted.
We now provide consultations to about 120 clients per week. This includes networking with queer people who currently live in Iran,
extending financial and educational support to those currently in a transit country such as Turkey, acting as a liaison between asylum
seekers and refugees on the one hand and UNHCR offices around the world, helping refugees to resettle in the safe countries, and referrals
for housing, employment, legal aid, emotional and health related issues.
The organization has participated in many conferences including the second session of the United Nations Human Rights Council in Geneva in
2006; the Equality forum in Philadelphia in 2008; and the San Jose Iranian human rights conference in 2008; Diversity & Community Outreach
Conference in 2009, Lethbridge, Alberta, Canada in 2010; World LGBT Youth Leadership Summit in Tel Aviv, Israel in 2011 and more. In addition,
IRQR meets regularly with UNHCR office in Turkey, Amnesty International, Canadian elected officials, and more. Overall, the dialogues and
networks emerging from these events have indicated significant progress in raising the international profile of Iranian queer issues.
- - - - - - - - - - - - - -
Omnya is an organization that works for LGBTI from MantiQitna (MENA: Middle East and North Africa) and their supporters. Headquartered is located in Brussels.
OMNYA began its work in March 2009 as a working group to conduct its activities within The Rainbow House, with the intention to promote the interests of
LGBTI people from the MENA region. In December 2011 OMNYA is recognized as a non-profit organization.
Activists from MantiQitna established OMNYA. Its work depends on participatory approach and peer education.
Dear northerly neighbors,
Last week the Brussels police tried to subject Jette, a young Muslima, to an identity inspection. The woman wore a niqab
and was unrecognizable, hence the control.
It was not without a struggle, both from the officers' side in an attempt to arrest her after she refused to follow police orders, as from the Muslima
herself (a Belgian converted Muslima by the way) who resisted her arrest. The situation got out of hand.
The same day the woman asked for the help of Sharia4Belgium, a group of Islamic extremists from Antwerp, who like their foreign associates, advocate
the introduction of the Sharia. A mobilization of Sharia4Belgium against the unjust treatment of women in niqab ran out of hand in Molenbeek, called
"Brussels Morocco" by some politicians, and resulted in riots with a lot of damage. A few days later a French Muslim extremist from Paris, stabbed
down two police officers in Molenbeek, to express his displeasure about the way Belgium treats Muslims.
The Belgian Islamic associations quickly condemned the actions of both Sharia4Belgium and the attack on the two agents, one of which also was a Muslim
by the way. But that "good news" was - again - overshadowed by an incident in a Brussels' school, where an Islamic teacher had said to a pupil that
homosexuals should go to the imam for an exorcism.
So that, for the umpteenth time, is proven that the integration of the Muslim community in our country a national fiasco. There are three possible
causes. Either policies fail and the government does not succeed in conveying our values to the Muslim community. Or the immigrant community does
not want to integrate. Or it is the (dangerous) combination of these two possibilities.
Where Islam and homosexuality is concerned, the Muslim community in our country remains deaf and dumb for the appeal to revise their views on homosexuality.
The increasing violence against gay people - especially in Brussels - is the work of young immigrants from Middle Eastern and Eastern European origin.
Rumors have it that there is no scientific evidence for this, because it is not recorded in criminality statistics. Hence it is logical that no scientific
evidence is available. But the official arrest reports speak for themselves.
Furthermore, it remains unclear how exactly the government plans to "explain" homosexuality to the Muslim community, without falling back on propaganda or
publicity for gay men and lesbians. Because that danger is eminent and discredits the noble authorities before they even start doing something.
The truth is that nobody knows exactly how to get the message across in a good way. In bombastic language politicians talk about "setting up a dialogue with
the Muslim associations." Others vest all their hope in education, where teachers should inform students about "the social reality".
Nobody however seems to realize that we need to "explain", some even speak of "justify." This is a wrong starting point, because this "submissive" attitude
gives us little chance of success to convey to the Muslim community what is normal and common in our society.
No matter how hard we shout and scream, from that premise the relationship between the Belgian Muslim community and the Belgian gay men and lesbians
will not improve. Although the Muslim teacher who spoke about exorcism almost immediate received a letter of resignation, that will not solve the problem.
It shows that years of efforts for integration have been useless in essential public debates, such as about homosexuality.
Whoever knows a solution may send an email. With pleasure I will forward it to our gay Prime Minister, who gets many votes from the French speaking Muslim
community in Belgium.
Yours affectionately,
De Ket [email protected]
source: www.gaynews.nl
Caption: In the past, Islamic countries were more susceptive to gay-erotic desires. When the French painter Jean-Léon Gérôme (1824-1904) traveled
to the Middle East, he captured what he saw in his work "The Serpent Charmer" (1880), a painting made in the era of the liberal Islam before the
puritan movement prevailed.
Bill re. trans genders sent to parliament
Fred Teeven, Secretary of State for Security and Law, sent a bill to parliament today, which should allow trans genders to have their sex on the
birth certificate changed more easily. They no longer need to undergo surgery or hormone treatment first. Also the so-called requirement for
sterilization is stricken through. This requirement says that trans genders must be infertile, before the birth certificate can be changed.
Soon it will be sufficient if a specific expert, such as a psychiatrist or psychologist determines that the conviction of a trans gender is of a
permanent nature. With that statement, the indication of the sex on the birth certificate can be changed, going to court is no longer required.
Such an administrative procedure also exists in countries such as Austria, Belgium, Spain, Portugal and the United Kingdom.
For people who are physically male or female, but who deeply desire to be a person of the opposite sex, the deletion of the requirements of infertility
and physical adaptation to the desired sex is a broader recognition of their gender identity. Changing of sex on the birth certificate is reflected in
various governmental administrations. It affects e.g. the application for passports and other travel documents, and school and university diplomas.
Teeven expects trans genders will be better able to function in general society because obstacles are removed. Internationally the insight has grown
that legal recognition of the gender identity of a person should not be subject to requirements such as gender surgery or hormonal treatment. The
Netherlands now share this view.
Documentary about homosexuality in the Arabic world.
Date: Wednesday 12 September, 2012
Time: from 18:00 pm
Location: Oudeschans 2 - Amsterdam
A dialogue with LHBT's from various Arab countries. Men and women talk about homosexuality in their countries and the views of the Muslim
community. The discussion will be in Arabic. The aim is to make the Arabic speaking audience more aware of LGBTQI issues.
"Twelve hours a day for a pittance"
Be warned for labour exploitation in the Netherlands
Sahir (26) has been living and working in the Netherlands since he was 19. He comes from the Middle East, from a country where he belongs
to a minority. Because of that he and his family have no chance of living a safe life.
Seven years ago Sahir was approached by someone who promised him a job in Europe. "I had to pay € 10,000 for the trip and other expenses,
such as mediation and a passport. "A part of it I had to pay immediately. The other part I had to pay from my monthly salary, " says Sahir.
Immediately after his arrival in the Netherlands Sahir starts to work as a cleaner. This went well until he developed respiratory problems.
Because of his ilness Sahir is fired. "I received no compensation. I went to see my contact to ask if he could get me another job. He said I
had to pay again for the new mediation effort."
Sahir now works in a large bakery in Amsterdam. "I work at night, sometimes more than twelve hours straight. I am often called to help in the
shop during the day. Then I am only able to sleep a few hours." Sahir is underpaid: "I get three euros per hour. Often I have to ask my boss
several times before I get my money." After his first month, he did not get anything. His boss has taken charge of that pay in case of emergencies.
What kind of emergencies the boss means, Sahir does not know.
Since a few weeks Sahir has been feeling down. He frets a lot and has trouble sleeping. Sahir tells us: "I have lost my appetite, I cannot concentrate
and I forget a lot. An acquaintance of mine advised me to go see the doctor.
The doctor referred me to FairWork, because he thought that I might be a victim of labour exploitation." Sahir now has the support of a cultural mediator
of FairWork.
FairWork works with cultural mediators to get in touch with labour migrants who have been exploited. The mediators guide people in the Arabic,
Polish and Hungarian languages. In confidence they talk about the rights that workers have and what possibilities they have to claim these rights.
FairWork is a foundation that fights and prevents labour exploitation (a form of modern slavery) in the Netherlands (zie also www.fairwork.nu).
Do you know someone or are you yourself in a situation similar to that of Sahir? Please do not hesitate to contact Emir Belatoui, coordinator of Secret Garden.
