Het idee voor het project "WE ARE FREE" is in maart 2009 ontstaan en door omstandigheden in de la gestopt. Begin dit jaar is weer nieuw
leven in het project geblazen en is het uit haar lange winterslaap gewekt.
Eens was Amsterdam de gay capital van Europa, maar deze titel is Amsterdam langzaam aan het verliezen. Met het project "We Are Free" wil
Secret Garden op een nieuwe manier dit oude imago terug laten keren. Het beeld van de stad die bekend stond om haar tolerantie, gastvrijheid
en veiligheid, diversiteit, acceptatie en vrijheid willen we vasthouden. Hiermee sluit Secret Garden aan op de beleidsdoelstellingen van het
Amsterdam Gay Capital Programma (2009-2012) van de Gemeente Amsterdam. Ook in 2012 heeft het gemeentebestuur aangegeven een vervolg aan dit
actieprogramma te willen geven, met daarin ook speciale aandacht voor allochtone LGBT's.
In het project "We Are Free" wil Secret Garden organisaties uit verschillende Europese landen, die zich bezig houden met de steun aan LGBT's
uit een migrantenomgeving, bij elkaar brengen om kennis en ervaring uit te wisselen. Daarnaast moet "We Are Free" een evenement zijn waar LGBT's
uit de doelgroep, zowel lokaal als vanuit het buitenland, elkaar kunnen ontmoeten en leren kennen.
Het project bestaat daarom uit twee delen: Een congres met fora en debatten, en een laagdrempelig, feestelijk evenement, met een openingsceremonie,
muziek, cultuur en sport.
De stand van zaken:
In samenwerking van een groep van vrijwilligers heeft Secret Garden contact opgenomen met verschillende organisaties in heel de wereld.
Er is
een lijst van genodigden opgesteld en veel van hen hebben positief op onze uitnodiging gereageerd, vooral de buitenlandse organisaties die bezig
zijn met LHBT-issues in België, Frankrijk, Zweden, Turkije, Marokko, Algerije, Tunesië, Egypte, Canada, Amerika en nog meer.
Ook een aantal politici heeft positief gereageerd op onze uitnodiging en zal aanwezig zijn om deel te nemen aan het event.
I.s.m. verschillende organisaties zijn we druk bezig om finale vorm te geven aan de volgende belangrijke thema's:
1- Mensenrechten (voor homoseksuele vrouwen en mannen / transgenders / transseksuelen en alle andere minderhedengroeperingen)
2- Tolerantie / acceptatie en veiligheid van LHBT'ers (lesbisch / homo / biseksuelen / transgenders / transseksuelen)
3- Rechten van LHBT asielzoekers.
Wil je meer weten over het evenement, neem dan contact met ons op.
Een rapport inzake een kwalitatief onderzoek onder (oud-) bewoners van asielzoekerscentra, naar mogelijkheden ter verhoging van de meldingsbereidheid van incidenten op het gebied van geloofsovertuiging en seksuele geaardheid
In oktober 2010 heeft stichting Secret Garden twee keer een documentaire en brochure aan de Tweede Kamer aangeboden, met
als onderwerp de veiligheid van LHBT'ers in asielzoekerscentra (AZC's).
De eerste keer aan mevrouw J. Klijnsma (lid van de PvdA kamerfractie) tijdens de nationale coming-out dag en de tweede keer als
petitie aan de Tweede Kamerleden. (zie petitie)
Naar aanleiding daarvan heeft op 31 januari een gesprek plaatsgevonden met de dhr. G. Leers, minister van Immigratie & Asiel. Er werd toen samen
met stichting GAVE, COC Nederland, COA en Secret Garden gekeken naar de situatie van LHBT asielzoekers in AZC's. De minister heeft toen besloten
om een nieuwe onderzoek te gaan uitvoeren. (zie rapport)
COA heeft DELOITTE ingeschakeld om het onderzoek uit te voeren. Tijdens het overleg dat op 18 april 2011 in het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties plaats heeft gevonden, is afgesproken dat Stichting GAVE 15 tot 20 gesprekken zou arrangeren en het COC samen
met Secret Garden 30 tot 35 gesprekken. Secret Garden had de laatste drie jaar contact met de doelgroep en was bereid om meer dan 50 respondenten
te arrangeren.
Er werd ook door Secret Garden duidelijk gemaakt dat ze voor het onderzoek financiële ondersteuning nodig heeft om die tot een succes te kunnen
maken, omdat er aan de uitvoering kosten verbonden zijn.
Dhr. Andre Baas, vertegenwoordiger van COA, heeft gezegd dat we de offerte naar hem toe konden sturen. Helaas is er niets meer van vernomen
totdat het ministerie van Binnenlandse Zaken, belde en zei dat onze medewerking zonder vergoeding verleend moest worden.
Later belde COC Nederland en vroeg ons om respondenten te leveren. Toen we hem over de offerte vertelden zei ook hij dat er geen financiering
komt en alles gedaan moest worden met vrijwilligers.
Secret Garden heeft aan de bel getrokken en de problematiek in de ACZ's als eerste aan het licht gebracht, maar omdat zij een vrijwilligersorganisatie
is moet ze alles op die manier blijven doen. We vinden dit onterecht.
COA heeft de organisatie DELOITTE, die zogenaamd professioneel is, ingeschakeld om het onderzoek uit te voeren. Zij kon niet een eens een adequate
vragenlijst samenstellen maar mocht wel een flink bedrag declareren, terwijl Secret Garden respondenten en een tolk moest regelen en geen enkele cent krijgt.
Het onderzoek liep helaas niet volgens schema. COC kon geen voldoende respondenten bereiken en moest weer contact met Secret Garden opnemen.
Toen het onderzoek lang duurde heeft Secret Garden op 19 januari 2012 een brief gestuurd, (samen met een nieuwe brochure met 23 nieuwe gevallen)
naar het Minister van Immigratie en Asiel en tevens naar de heer J.L. Spekman, PvdA Tweede Kamerlid, op diens eigen verzoek, waarin we om opheldering vroegen.
Later hebben we meerdere keren via telefoon en e-mail om antwoorden op onze vragen verzocht, maar we hebben noch de antwoorden, noch een schriftelijke
ontvangstbevestiging ontvangen.
- Opgenomen op 29 maart 2012 - Demonstratie -
Daarom organiseerde Secret Garden op 29 maart een demonstratie bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in Den Haag, met
als doel om opnieuw de aandacht van minister Leers en alle politici te vragen voor de noodzaak van positieve en snelle beslissingen in asielprocedures
en een verblijfsvergunningen te verlenen aan alle LHBT'ers die uit de landen komen waar homoseksualiteit verboden en strafbaar is.
Op 8 mei 2012 kregen we eindelijk een schriftelijke afwijzing van minister Leers. (brief van de minister)
Stichting Secret Garden heeft zich echter niet teruggetrokken, maar werd door de moeilijke omstandigheden opzij gezet. Er was gekozen om met minder
respondenten het onderzoek te doen en DELOITTE en flink bedrag betalen en Secret Garden was toen niet meer nodig.
Wij vinden het schandalig hoe de grote organisaties anderen behandelen.
Leden van Koeweit's LGBT- gemeenschap zijn de laatste tijd geïntimideerd en gearresteerd als onderdeel van een lopende campagne tegen
immoraliteit, uitgevoerd door het emiraat.
Op maandag werd een 18-jarige transgender man die de traditionele dishdasha (lange witte robe) en keffiyeh (hoofdtooi) droeg, gearresteerd
nadat een gevecht uitbrak over zijn uiterlijk.
Zoals Pink News meldt:
Men dacht ten onrechte dat de transgender man een "man-naar-vrouw transgender vrouw" was en begon hem te treiteren. Twee winkels werden tijdens het
transphobic incident beschadigd en de politie arresteerde sommige van de mannen die de schade hebben veroorzaakt.
In plaats van de man te beschermen of te helpen, arresteerde de politie hem en werd hij beschuldigd van 'imitatie van het andere geslacht,' meldt Al-Anba.
In Koeweit is het imiteren van het uiterlijk van het andere geslacht een misdaad, strafbaar met maximaal een jaar in de gevangenis of 1.000 dinars ($3500).
Mensenrechtenactivisten zeggen dat de arrestatie onderdeel is van een grotere inspanning van de Koeweitse
koninklijke familie om homoseksualiteit
en andere zondige activiteit neer te slaan, in de hoop moslimextremisten te paaien die aandringen op strengere Sharia-wetgeving in het land.
Op vrijdag meldde Al-Rai Media dat bij een inval in een verlaten gebouw in Koeweit Stad de politie ten minste 10 LGBT tieners arresteerde vanwege
de uitoefening van "satanische rituelen" en "onfatsoenlijk daden," met inbegrip van homoseksualiteit. De jongeren beweerden dat ze een film
maakten maar er werd geen apparatuur aangetroffen en het gebouw had geen elektriciteit.
Vorige week werd een openbaar toilet in een stedelijk park gesloten wegens vermeende "immorele activiteiten van homoseksuelen."
Een transgender Koeweitse activist vertelt Pink News dat deze moraliteitscampagnes "meedogenloos" zijn.
Veel van de gearresteerde mensen hebben enkel privéfeestjes, maar de politie beweert dat ze betrokken zijn bij prostitutie, het
drinken van alcohol en zogenaamde immorele activiteiten. Mensen die bij dergelijke invallen worden gearresteerd worden sociale
verschoppelingen en paria's, zonder stem, omdat hun meest elementaire rechten geschonden worden...
Zoveel mensen worden bij deze invallen in de gevangenis gegooid zonder dat iemand naar hun pleidooi luistert. Sommigen klaagden over
mishandeling en dat geen enkele mensenrechtengroep zich hier over deze kwestie bekommert omdat ze zich schamen om dergelijke gevallen
te behandelen. Dergelijke organisaties vergeten het recht van iedere mens op waardigheid en een eerlijk proces, ongeacht hun geslacht,
nationaliteit, ras of seksualiteit.
Homofobie blijft op de loer liggen in de Libanese wetten en gedragingen:
Beiroet: Voor het grootste deel heeft Karim een goede relatie met zijn vader. Zijn vader houdt van hem, zegt hij, maar alleen
de versie van hem die hij kent. Hij weet niet dat zijn zoon homo is en Karim is niet van plan om het hem snel te vertellen.
Maar toch: "Wanneer het onderwerp homoseksualiteit ter sprake komt tijdens een familielunch, kan hij niet stoppen met zeggen hoe
hij van mij walgt," zegt de 17-jarige. "Zonder het te beseffen, noemt hij mij een zondaar, een monster, een pedofiel, een speling
van de natuur."
Homoseksualiteit is illegaal in Libanon, en inzichten zoals die van de vader van Karim zijn niet ongewoon. Artikel 534 van het
Wetboek van Strafrecht, dat 'onnatuurlijke seksuele handelingen' verbiedt, betekent dat openlijke homoseksualiteit riskant is,
hoewel de wet zelden gebruikt wordt. Een homofoob opiniestuk dat eerder deze maand werd gepubliceerd in de studentenkrant Outlook
van de Amerikaanse Universiteit van Beiroet was een voorbeeld van de mate waarin dergelijke opvattingen mainstream blijven.
Desondanks wordt homoseksualiteit steeds meer zichtbaar in Libanon, met name in Beiroet, met groepen zoals de non-profit Rainbow,
die in de voetsporen treedt van de Libanese NGO Helem, de eerste homorechtengroep in het Midden-Oosten, die problemen in de schijnwerpers
zet en lobbyt tegen homofobie. Om de Internationale Dag tegen Homofobie te markeren, zette een groep activisten en bloggers met Rainbow
affiches in de hoofdstad neer, met slogans die de censuur op homoseksualiteit verketteren die ze door Libanon opgelegd voelen, in
combinatie met een website die mensen in staat stelt om hun ervaringen met homofobie te delen.
"De achterliggende gedachte was om een plek te geven aan mensen om hun eigen verhalen te delen, om het effect van de homofobie op
mensen meer persoonlijk te maken", zegt Hasan, de oprichter van Rainbow en de beheerder van de website Libanese LGBT Media Monitor.
Hij is van mening dat een verhoging van het bewustzijn, met name in het veranderen van hoe de media homoseksualiteit voorstellen,
van vitaal belang is in het veranderen van benadering, en Rainbow verwerft momenteel fondsen
om een billboard in Beiroet op te richten
met een pro-homo boodschap. Hamed Sinno, de leadzanger van rockband Mashrou Leila en een zeldzame openlijk homoseksuele publieke figuur
in Libanon, zegt dat het verhogen van de zichtbaarheid van homoseksualiteit belangrijk is en niet alleen om de meningen van degenen die
er misschien tegen zijn te veranderen. "Ik denk dat het belangrijk is dat er openlijk homoseksuele publieke figuren zijn', zegt hij. "Als
je jong bent en je bent homo en je woont in Libanon, is er niet veel om je mee te identificeren en dat is een heel belangrijk onderdeel
van het opgroeien en het ontdekken van je seksualiteit.
"Desondanks vindt hij dat er toch een verandering in houding ten opzichte van homoseksualiteit voelbaar is. "Ik heb mijn directe omgeving in de
afgelopen zeven jaar zo veel zien veranderen, [vooral] als gevolg van internet", zegt hij. "Ik kijk naar jonge homo's nu en mensen in hun
tienerjaren en de manier waarop ze leven en er is zo veel meer homoleven dan toen ik die leeftijd had." Er mag dan verandering plaatsvinden,
voor Karim is het niet genoeg om hem over te halen om zijn ouders de waarheid te vertellen. "Ik hoop dat ik op een dag zal de moed hebben om
deze stilte te doorbreken, maar ik ben te veel afhankelijk mijn familie om dat risico op dit moment te nemen," zegt hij. Er is ook een gevoel
dat echte verandering alleen zal komen wanneer de wet gelijke bescherming geeft aan homoseksuelen en heteroseksuelen. "Ik denk niet dat er veel
ingrijpende maatschappelijke veranderingen zullen komen voordat er politieke en juridische veranderingen zullen zijn", zegt Sinno.
In gesprek met Abdullah Taïa
Abdellah Taïa (Salé, 1973) is een openlijk homoseksuele Marokkaanse schrijver die sinds 1998 in zelf opgelegde ballingschap in
Parijs woont. Taïa schrijft in het Frans en heeft werken vertaald in het Baskisch, Nederlands, Engels, Spaans en het Zweeds. Taïa
groeide op in een gezin met negen broers en zussen in Salé, Marokko. Hij kwam voor het eerst in aanraking met literatuur door zijn
vader, die conciërge was bij de plaatselijke bibliotheek in Rabat. Als een homotiener werd hij geconfronteerd met de homofobie en het
machismo in de Marokkaanse samenleving. Hij studeerde Franse literatuur tijdens zijn verblijf in Rabat. Tijdens het midden van de jaren 1990
vertrok hij van Marokko naar Zwitserland om gedurende een semester in Genève te studeren. Later studeerde hij aan de Sorbonne in
Parijs. In 2007 kwam hij in het openbaar uit de kast in een interview met het literaire tijdschrift Tel Quel, hetgeen controverse teweegbracht
in Marokko. Taïa's boeken gaan over zijn leven in een homofobe maatschappij en hebben een autobiografische achtergrond met de sociale
ervaringen van de generatie van Marokkanen die in de jaren '80 en '90 van de vorige eeuw opgroeiden.
Taia vertelde in een interview het volgende:
Vraag: Wat voel je wanneer jij naar Marokko teruggaat?
Elke keer dat ik in Marokko terug ben word ik geconfronteerd met wat ik daar in de afgelopen jaren meegemaakt heb toen ik daar woonde.
Dat waren geen goede tijden. Veel slechte ervaringen met mijn familie, kennissen en de hele omgeving waar ik opgegroeid heb. Deze nare
gebeurtenissen hebben tot een psychische stoornis geleidt, die ik tot nu toe niet goed heb verwerkt.
Vraag: Jij hebt over de homoseksualiteit in Marokko geschreven, heb je een positief resultaat geboekt?
Ik schrijf over verschillende onderwerpen om de aandacht van de publieke opinie te trekken maar dat betekent niet dat ik er gebruik van maak
om mijn problemen op te lossen.
Ik had altijd problemen met mijn familie en vrienden gehad die nog steeds niet achter de rug zijn.
Nu voel ik me onwaardig en deze emotionele toestand veroorzaakt een heel sterke verwarringen en brengt heel veel pijn naar boven. Iedere
keer dat ik terugkeer naar het beloofde land, herleef ik de herinneringen opnieuw en voel ik me weer als een kleine, eenzame jongen. Geloof
me, de aarde en de hemel van heel Marokko kunnen mijn pijn niet verdragen.
Vraag: Heeft de prijs die jij hebt gewonnen iets positief meegebracht? Heeft die niet geleid tot een verzoening tussen jou en jouw familie?
Het is prachtig om zo'n prijs te winnen en ben ik er blij mee. Dat heeft een betere sfeer gecreëerd tussen mij en de Marokkaanse gemeenschap.
Hiermee bedoel ik niet de media en de lezers. En wat mijn gevoelens betreft in verband met mijn verleden, ben ik nog steeds op zoek naar mijzelf.
Toen ik mijn moeder verloor dacht ik dat alles makkelijker voor mij zou worden, het werd niet makkelijk. Ik kan op dit moment mijn verleden niet
loslaten. Ik ben nog steeds op zoek naar mijn geluk.
Ik schrijf niet om goede reacties te krijgen, maar ik schrijf om mijn diepste gevoelens aan de lezer te laten zien, om
mijn situatie goed te
kunnen begrijpen en daarom schrijf ik over mijn jeugd en mijn arme familie, over mijn wijk in Rabat, waar ik vandaan kom en ik wil daardoor
een duidelijk beeld geven van de veranderingen die de afgelopen periode plaats hebben gevonden in de Marokkaanse gemeenschap.
Vraag: Het feit dat u over homoseksualiteit in Marokko schrijft is al een positieve ontwikkeling in verband met meningsuiting en openheid.
Bent u het hiermee eens?
Nee, je overdrijft. Het kan zijn dat ik nu bekend ben als een homoseksueel die over binnenlandse aangelegenheden schrijft en gelukkig dat ik van
deze vrijheid kan genieten, want er zijn nog steeds veel mensen die hun mening niet kunnen uiten vanwege de beperkte vrijheid.
Als schrijver heb ik de vrijheid en de gelegenheid om over alles te schrijven en dus ook over mijn homoseksualiteit, maar velen kunnen dat niet.
Daarom probeer ik tijdens openbare gelegenheden te benadrukken dat het probleem niet bij mij ligt maar bij de ander. Heden ten dage leven we
niet in democratische wereld.
Soms als ik op straat loop kom ik bijvoorbeeld een bekende tegen, die mijn seksuele oriëntatie niet goedkeurt, mondeling zegt hij niks, maar zijn
gezichtsuitdrukking zegt heel veel en hij straalt haat uit tegen mijn homo-zijn.
De tijd is rijp om de vrijheid van alle minderheden te bevechten. Daarom is het nu belangrijk dat iedereen moet leren hoe hij/zij de "Ander" leert
respecteren zoals hij/zij is. Wanneer ik over mijn seksuele geaardheid vertel, praat ik op indirecte manier over de vrijheid van alle andere minderheden.
Als Marokkaanse schrijver en homoseksueel leidt je een heel andere leven in vergelijking met anderen.
Vraag: In jouw laatste boek "Een dag met de koning" geef je duidelijk aan hoe koning Hassan de tweede jou inspireerde?
De discussie die nu over mijn boeken in het Marokkaanse gemeenschap plaatsvindt is een concreet bewijs van de verandering in de samenleving,
in de media en in de regering zelf. Maar het is niet genoeg. De juiste politiek zou zijn om meer vrijheid aan de media te geven om over taboe
onderwerpen te schrijven. Dat geeft een sommige mensen het gevoel dat ze vrij zijn en dat ze hun mening vrij kunnen uiten.
Vraag: Taher Ben Jaloen tot Muhamad Shukri en Abd Elkabir El Guteibi, hebben over de seksualiteit geschreven. Er zijn ook veel andere
boeken die over seksualiteit vertellen. Kunnen deze boeken de "Currie theorie" bevestigen?
Als ik schrijf, let ik niet op de theoretische protocollen. Ik maak gebruik van de realiteit die ik beleef op dat moment. Ik probeer om een
terugblik van mijn belevingen met mijn familie en mijn omgeving in slow motion te herzien. Daarom denk ik dat Marokko nog niet het hoge niveau
van literatuur heeft bereikt, ondanks haar beroemde literatuur. Daarnaast is er geen belangstelling van Marokkaanse gemeenschap voor literatuur
en het Ministerie van Cultuur stimuleert de bevolking helaas niet en neemt geen verantwoordelijkheid om deze problematiek onder de aandacht te brengen.
Vraag: Sommige leden van de Partij van Recht en Ontwikkeling praten over "de schone kunsten" maar ze waren tegen de organisatie van het
buikdansfestival. Denk je niet dat ze op dezelfde manier op jouw boeken zullen reageren?
Ik heb geen probleem met de Partij van Rechtvaardigheid en Ontwikkeling. De partij die nu actief is, is gekozen door het volk, maar nu hebben
we de gelegenheid om nee te zeggen tegen alle ongewenste regels en mensen die homoseksualiteit niet accepteren kunnen verwachten dat de LHBT
gemeenschap op hun reacties zal reageren, want in het nieuwe democratische Marokko is er ruimte voor vrijheid van meningsuiting.
(Bron: Aswaat Marokko)
Boeken
Women with Mustaches and Men without Beards
Gender and Sexual Anxieties of Iranian Modernity
Afsaneh Najmabadi (Author)
Pedigree Girls
by Tjia Sherwin
Arab Society and Culture
An Essential Guide
by Samir Khalaf, Roseanne Saad Khalaf
Sexuality in the Arab World
edited by Samir Khalaf, John H. Gagnon
What's Really Wrong with the Middle East
by Brian Whitaker
Rainbow Bridges: A Community Guide to Rebuilding the Lives of LGBTI Refugees and Asylums - April 2012 Download the guide in PDF
Resettling LGBTI Refugees & Asylums
Video:
Love for Sale (JJprods)
Fragmenten van de uitstekende nieuwe drama BBC: "Christopher en zijn soort" Prachtig geproduceerd en prachtig gehandeld.
Geregisseerd door Geoffrey Sax. Acteurs: Matt Smith, Alexander Doetsch & Douglas Booth.
Muziek:
Haifa Wahbe
Haifa Wehbe (Arabisch: هيفاءوهبي) (geboren 1974 in Mahrouna, Libanon), is een Libanees model, actrice en zangeres geboren om een Libanese vader en
Egyptische moeder, die steeg tot in de Arabische wereld bekendheid als runner-up voor Miss Libanon en later door middel van de
release van haar debuutalbum Houwa El-Zaman (Arabisch: هو الزمن) in 2002. Ze is bekend door haar muziek voor haar sex-appeal, provocerend maniertjes
en beeld. Ze heeft tot nu toe vier studio albums en maakte haar acteerdebuut in 2008 Pepsi geproduceerde film Zee van sterren.
Wehbe is een van de bekendste zangeressen in de Arabische wereld en wordt beschouwd als een van de meest succesvolle Libanese
zangers. In 2006 was ze op 50 People Magazine de mooiste mensen lijst.
AGENDA
BORN DIFFERENT - Première
Een van de transgender vrouwen vertelt:"De politieagenten krijgen een bonus, als ze 10 transgenders arresteren. De beloning
is een reis naar keuze. We worden hier in Istanbul als het ware opgejaagd door de politie!"
Husniye Yildz, de documentairemaakster, is een 31 jarige vrouw van een Koerdisch-Nederlandse afkomst. Ze woont vanaf haar
zevende in Nederland. Ze is net klaar met haar opleiding journalistiek in Utrecht en is daarnaast ook een freelance fotograaf
voor het ANP.
Door de lens van haar camera, laat Husniye ons zeer boeiende verhalen zien van vier verschillende transgender vrouwen die
hun levensverhaal voor de camera doen.
De homogemeenschap zelf heeft tekort aan informatie over deze doelgroep, want het begrip voor gender-identiteit is niet vanzelf
sprekend. Zelfs homoseksuelen en
transgenders hebben onderling niet genoeg begrip voor elkaar. Door deze documentaire hoopt ze
meer begrip te kweken voor de moeilijkheden van transgender vrouwen.
Een bewuste selectie binnen deze doelgroep was gemaakt. Een deel van documentaire werd in Istanbul - Turkije opgenomen en de andere
deel in Amsterdam om het gedachten verschil duidelijker te maken voor kijker, maar ook voor de hulpverleners.
Lena, Sevval Kilic, Seyhan Arman en Yesim Yildiz hebben deelgenomen aan de documentaire. Na het aflopen van de documentaire zal
Husinye en een van de deelneemsters haar ervaringen met ons delen.
Datum: woensdag 11 juli Tijd: inloop vanaf 18.00 uur Locatie: Oudeschans 2 - Amsterdam
The project "WE ARE FREE": An idea first started in March 2009, but put on ice because various issues, is back. Early this year it got a second
life and was awakened from a long winter sleep.
Amsterdam was once the gay capital of Europe, but has been slowly losing that title. With the project "We Are Free" Secret Garden is seeking to find
a new way to turn back to this old image. We want to maintain the city known for its tolerance, hospitality and safety, diversity, acceptance and
freedom. In this way the Secret Garden binds itself to the policy objectives of the Amsterdam Gay Capital Program (2009-2012) of the City of Amsterdam.
In 2012, the council indicated its continuing support of this program, which will also give special attention to minority LGBTs.
In the project "We Are Free," Secret Garden will bring together organizations from different European countries that address the needs of immigrant
LGBT communities, bringing them together to exchange their knowledge and experience. In addition, "We Are Free" will give both local and international
immigrant LGBTers a forum to meet and get to know each other.
The project consists of two parts: a conference with forums and debates, and a welcoming, festive event, with an opening ceremony, music, culture and sport.
The state of affairs:
Thanks to the cooperation of a group of volunteers, Secret Garden has contacted several organizations across the world.
A list of invitees has been made and many of them have responded positively to our invitation, especially the foreign organizations that are engaged in LGBT issues
in Belgium, France, Sweden, Turkey, Morocco, Algeria, Tunisia, Egypt, Canada, America and even more.
Politicians have also positively responded to our invitation, and they will be present to participate in the event.
Secret Garden, with other partners, are busy putting the final touches on the following key topics:
1- Human rights (women / men / transgenders / transsexuals and all other minority groups)
2- tolerance / acceptance and safety of LGBT'ers (lesbian / gay / bisexual / transgender / transsexual)
3- The rights of LGBT asylum seekers.
For more information about the event please contact us.
Report on a qualitative study among (former) residents of refugee camps, for opportunities to increase the willingness to
report incidents in the area of religion and sexual orientation
In October 2010, Secret Garden Foundation twice presented a documentary and brochure to the Parliament, which dealt with
the safety of LGBT'ers (lesbian, gay, bisexual and transgender) in the asylum seeker centers.
The first time, the report was presented to Ms. J. Klijnsma (Member of the Labour Party parliamentary group) during the
coming national out day, and the second time as a petition to the MPs. (see petition)
In response, on 31 January a meeting took place with Mr. G. Leers, Minister for Immigration & Asylun, with the GAVE Foundation,
COC Netherlands, Secret Garden, and COA (the Central Organization for Asylum seekers) , which looked at the situation of LGBT
asylum seekers in asylum seeker centers. The Minister then decided to further research the issue. (see results)
The COA asked Deloitte to carry out the investigation. During the consultation on 18 April 2011, at the Ministry of the
Interior and Kingdom Relations, it was agreed that Foundation GAVE would arrange for 15-20 discussions with asylum seekers,
and that COC, with the Secret Garden, would arrange for 30 to 35 calls. Secret Garden was prepared to arrange for 50 respondents
to speak with them.
The Secret Garden made it clear that this research needed financial support if it was to be a success. Mr. Andre Bas, the representative
of COA, said at the time that we could send the proposal to him. Unfortunately, we never heard from him again; then, the Ministry of
Foreign Affairs contacted us to inform us that our assistance must be voluntary. We were then contacted by COC Netherlands, who gave
us the same message.
Secret Garden notified the authorities of the problems within the asylum seeker centers, but because we are a voluntary organization, they
expected us to provide our work for free. We find this unjust. The COA asked the presumably professional organization Deloitte to do the
research, but they couldn't assemble an adequate list of questions, yet still were able to bill COA for their work; Secret Garden,
though, had to assemble all the respondents, and a translator, for free.
The research did not pan out as planned. The COC couldn't reach enough respondents and had to contact us again to ask for assistance.
When the investigation had taken too long, Secret Garden again sent a new brochure with the stories of 23 new asylum seekers to the
Ministry of Immigration and Asylum, as well as to a member of Parliament, who sought out more information.
After further attempts to reach them, to no avail, Secret Garden held a demonstration at the Ministry of the Interior and Royal Relations,
with the goal of again bringing attention to this issue.
- tooken on March 29 2012 - demonstration -
On 8 May, we finally heard a negative message from Minister Leers. (read letter)
Secret Garden did not pull out of the project, but was pushed aside. They have chosen to work with fewer respondents, and Deloitte will be
paid a huge sum - and Secret Garden isn't needed anymore. It is scandalous how large organizations treat others.
Kuwait's Morality Police arrest Trans-Man: "Satanic" LGBT Teens
Members of Kuwait's LGBT community have been harassed and arrested in recent days as part of the Emirate's ongoing campaign against "immorality."
On Monday, an 18-year-old transgender man wearing the traditional dishdasha (long white robe) and keffiyeh (headdress) was arrested after a
fight broke out over his appearance.
As Pink News reports:
The men mistakenly thought the transgender man was a male-to-female transgender woman and started to harass him. Two shops were damaged
during the transphobic incident and the police arrested some of the men who caused the damage.
Instead of protecting or intervening to help, the police arrested him and he was charged with 'imitating the opposite sex,' reported Al-Anba.
In Kuwait, imitating the appearance of the opposite is a crime punishable by up to a year in prison or 1,000 dinars ($3,500).
Human-rights activists say the arrest is part of a larger effort
by the Kuwaiti royal family
to crack down on homosexuality and other sinful activity, in hopes of appeasing Muslim extremists pushing for stricter Sharia law in the country.
On Friday Al-Rai Media reported that in a raid of an abandoned building in Kuwait City, police arrested at least 10 LGBT teenagers for engaging
in"satanic rituals" and "indecent acts," including homosexuality. The youths claimed they were making a film but no equipment was discovered
and the building had no electricity.
Last week, a public restroom in a municipal park was closed because of suspected "immoral activities of homosexuals."
A trangender Kuwaiti activist tells Pink News these morality campaigns are "relentless":
Many of the people arrested are just having private parties, but the police allege they were engaged in prostitution,
drinking, and so-called immoral activities. People who are arrested in such raids become social outcasts and pariahs,
having no voice at all, as their most basic rights are being violated...
So many people in these raids are being thrown into prison without anyone listening to their plight. Some complained
of abusive treatment and no human rights group here cares about this matter as they feel ashamed of handling such cases.
Such organisations forget the forgetting that the right of any human being for dignity and fair trial regardless of their
sex, nationality, race or sexuality.
Homophobia continues to lurk in Lebanese laws, attitudes
BEIRUT: For the most part, Karim has a good relationship with his father. His father loves him, he says, but only the version of
him that he knows. He doesn't know his son is gay, and Karim doesn't intend to tell him anytime soon.
"When the topic of homosexuality comes up in a family lunch, he cannot stop talking about how I disgust him," the 17-year-old says.
"Without realizing it, he calls me a sinner, a monster, a pedophile, a freak of nature."
Homosexuality is illegal in Lebanon, and views like those of Karim's father aren't uncommon. Article 534 of the Penal Code, which
outlaws "unnatural sexual acts," means being openly homosexual is risky, although the law is used infrequently.
A homophobic opinion piece in the American University of Beirut's student newspaper Outlook published earlier this month was an example
of the extent to which such views remain in the mainstream.
Despite this, homosexuality is becoming more visible in Lebanon, particularly in Beirut, with groups such as the nonprofit Rainbow
following in the footsteps of Lebanese NGO Helem, the first gay rights group in the Middle East, to bring issues into the spotlight
and lobby against homophobia.
To mark International Day Against Homophobia Thursday, a group of activists and bloggers with Rainbow put up posters around the capital
city, with slogans decrying the censorship they felt Lebanon imposes on homosexuality, in tandem with a website that allows people to
share their experiences of homophobia.
"The thought behind it was to allow a space for people to share their own stories in order to make the effect of homophobia on people
more personal," says Hasan, the founder of Rainbow and the manager of website Lebanese LGBT Media Monitor.
He believes that raising awareness, particularly in changing the media's representation of homosexuality, is vital in changing attitudes,
and Rainbow is currently raising funds to erect a billboard in Beirut with a pro-gay message.
Hamed Sinno, the lead singer in rock band Mashrou Leila, and a rare openly gay public figure in Lebanon, says raising visibility of
homosexuality is important, and not only to change the opinions of those who might oppose it.
"I think it's important for there to be more 'out' public figures," he says. "When you're young and you're gay and you live in
Lebanon, there's not a lot to identify with and that's a really important part of growing up and discovering your sexuality."
Despite this, he also believes that a change in attitudes to homosexuality is tangible. "I've seen my direct surroundings over the past
seven years change so much, [largely] because of the Internet," he says. "I look at young gay men now and people in their teens and the way they live and there's so much more gay life than when I was that age."
Change may be happening, but for Karim it's not enough to persuade him to tell his parents the truth.
"I hope that one day I will have the courage to break this silence, but I depend too much on my family to take this risk right now," he says.
There's also a feeling that real change will only come when the law gives equal protection to homosexuals and heterosexuals.
"I don't think there's going to be much drastic social change before there's political and legal change," says Sinno.
In conversation with Abdullah Taïa
Abdellah Taïa (Salé, 1973) is an openly gay Moroccan writer who has lived in self-imposed exile in Paris since 1998. Taïa writes in
French and has had works translated into Basque, Dutch, English, Spanish and Swedish. Taïa
grew up in a family with 9 siblings in Salé, Morocco. He first came into contact with literature through his father, who was a janitor at the local
library in Rabat. As a gay teenager, he was confronted with the homophobia and machismo in Moroccan society.
He studied French literature while living in Rabat. During the mid-1990s he left Morocco for Switzerland in order to study for a semester in Geneva.
He later studied at the Sorbonne in Paris.
In 2007 he publicly came out of the closet in an interview with the literary magazine Tel Quel, which created controversy in Morocco.
Taïa's books deal with his life living in a homophobic society and have autobiographical background on the social experiences of the
generation of Moroccans who came of age in the 1980s and 1990s.
Taia said in an interview the following:
Question: What do you feel when you go back to Morocco?
Every time I am back to Morocco, I am confronted with what I had in recent years have made it when I lived there. Those were not good times.
Many bad experiences with my family, friends and the whole area where I've grown up. These unpleasant events have led to mental illness,
which until now I did not have properly processed.
Question: You've written about homosexuality in Morocco, Have you booked a positive result?
I write about various topics to the attention of the public opinion to withdraw but that does not mean that I use to make my problems.
I always had problems with my family and friends had still not behind us. Now I do not feel worthy and a very strong emotional state
caused confusion and brings great pain to top it. Every time I return to the promised land, I relive the memories again and again I feel
like a small, lonely boy of the job. Believe me the earth and the sky over Morocco cannot endure my pain.
Question: Has the price that you won something positive with him? Has not led to a reconciliation between you and your family?
It is so wonderful to win a prize and I'm happy with it. This has created a better atmosphere between me and the Moroccan community. I
do not mean the media and readers. And what my feelings are concerned in connection with my past, I am still searching for myself. When
I lost my mother, I thought that everything will be easier for me, it was not easy. I currently cannot let go of my past. I am still
searching for my happiness. I do not write in order to get
good responses, but I write to my deepest feelings to the reader to show
to my situation and be able to understand why I write about my childhood and my poor family, my neighborhood in Rabat, where I come
from and I will therefore give a clear picture of changes in the Moroccan community which in the last period have taken place.
Question: The fact that you wrote about homosexuality in Morocco has been a positive development in relation to expression and
openness. Do you agree?
No, you exaggerate. It may be that I am known as a homosexual who writes about national affairs, and am happy that I can enjoy this
freedom, because there are still many people who cannot express their opinion, because of the limited freedom. As a writer I have the
freedom and the opportunity to write about everything and thus about my homosexuality, but many cannot. So I try during public occasions
to emphasize the fact that the problem is not me but others. Today we do not live in democratic world.
Sometimes when I walk along the street I come across someone I know, who doesn't approve of my sexual orientation. He might not say
anything, but it's clear from his expression that he's just radiating hate for me being gay.
It's time that we fight for the rights of all minorities. It is therefore important that everyone learns to respect the "Other" as he
or she is. When I discuss my sexual orientation, I am also talking, in an indirect way, about the freedom of all minorities.
Question: As a writer and gay Moroccan you lead a very different life compared to the others. In your last book "A day with the king," you
clearly expressed how King Hassan II inspires you?
The discussion now taking place about my book in the Moroccan community is concrete evidence of change in society, the media and the government
itself. But it is not enough. The right policy should be more freedom to the media to write about taboo subjects. That allows people to feel
that they are free and that they can express their opinions.
Question: Taher am Jaloon to Muhamad Shukri and Abd el Elkabir Guteibi have written about sexuality. There are also many other books that
tell about sexuality. Can these books confirm the "CURRIE" theory?
When I write, I do not pay attention to the theoretical protocols. I use the reality that I experience at that time. I try to look back on my
experiences with my family and my surroundings in slow motion to reconsider. Therefore I think that Morocco has not yet reached the high
level of literature, despite his famous literatures. In addition, there is no interest from the Moroccan community for literature, and the
Ministry of Culture unfortunately does not encourage the population in this regard, and takes no responsibility for this problem.
Question: Some members of the political party "Justice and Development" have asserted the prominence of the "beautiful arts" and as such have
opposed the belly dance festival organizers. Do you not think they will react the same way to your books?
I have no problem with the Justice and Development party. The party which is now active was chosen by the people, but today we have the opportunity
to say no to any unwanted rules. People who do not accept homosexuality can expect the LGBT community to react to their position, because in the new
Democratic Morocco there is room for freedom of opinion and expression.
(Source: Aswaat Marokko)
Books
Women with Mustaches and Men without Beards
Gender and Sexual Anxieties of Iranian Modernity
Afsaneh Najmabadi (Author)
Pedigree Girls
by Tjia Sherwin
Arab Society and Culture
An Essential Guide
by Samir Khalaf, Roseanne Saad Khalaf
Sexuality in the Arab World
edited by Samir Khalaf, John H. Gagnon
What's Really Wrong with the Middle East
by Brian Whitaker
Rainbow Bridges: A Community Guide to Rebuilding the Lives of LGBTI Refugees and Asylums - April 2012 Download the guide in PDF
Resettling LGBTI Refugees & Asylums
Video:
Love for Sale (JJprods)
Fragmenten van de uitstekende nieuwe drama BBC: "Christopher en zijn soort" Prachtig geproduceerd en prachtig gehandeld.
Geregisseerd door Geoffrey Sax. Acteurs: Matt Smith, Alexander Doetsch & Douglas Booth.
Muziek:
Haifa Wahbe
Haifa Wehbe (Arabic: هيفاءوهبي) (born 1974 in Mahrouna, Lebanon), is a Lebanese model, actress, and singer born to a Lebanese father and Egyptian
mother who rose to fame in the Arab world as runner up for Miss Lebanon and later through the release of her debut album Houwa
El-Zaman (Arabic:هو الزمن) in 2002. She is known through her music for her sex appeal, provocative mannerisms and image. She has so far released
four studio albums and made her acting debut in 2008 Pepsi-produced film Sea of Stars. Wehbe is one of the most well-known female
singers in the Arab World and is considered one of the most successful Lebanese singers. In 2006, she was on People Magazine's 50
most beautiful people list.
AGENDA
BORN DIFFERENT - Premiere
One of the transgender women, said: "The police get a bonus if they were 10 transgender arrest. The reward is a trip of your
choice. We are here in Istanbul, as it were hunted by the police!"
Husniye Yildz, the documentary filmmaker, is a 31 year old wife of a Kurdish-Dutch origin. She lives from her seventh in the
Netherlands. She just finished her training in journalism in Utrecht and is also a freelance photographer for Reuters.
Through the lens of her camera, let us Husniye fascinating stories of four transgender women who put their life on camera doing.
The gay community itself, lack of information on this group, because the concept of gender identity is not
obvious. Even gays
and transgender people themselves have not enough understanding. Through this
documentary she hopes to create more understanding for the difflculties
of transgender women.
A deliberate selection within this group was created. Part documentary, Istanbul - Turkey recorded in Amsterdam and the other
part to the difference clearer mind for viewers, but also for the workers.
Lena, Sevval Kilic, Seyhan Arman and Yesim Yildiz participated in documentary. After the expiry of the documentary will
Husinye and one of the participants her experience with us.
Date: Wednesday, July 11 Time: run from 18.00 Location: Oudeschans 2 - Amsterdam
