 |
||||||
| - December 2013 - |
||||||
| Fijne kerstdagen en een gelukkige Nieuwjaar 2014 Stichting Secret Garden, het bestuur wenst u een vrolijk kerstfeest en een gezond en gelukkig Nieuwjaar . Mag 2014 voor ons allen, alleen maar moois brengen. Vrijwilligers, organisaties, bezoekers en iedereen die bij ons komt |
||||||
Onderzoek naar Lesbische & Biseksuele vrouwen
Secret Garden heeft gemerkt dat deze groep vrouwen nooit structureel contact blijven houden met ons of met elkaar als ze bij ons hebben aangeklopt. Ze komen hooguit zes maanden regelmatig bij ons en daarna zien en horen we niets meer van hen. Wij willen onderzoeken wat hier de oorzaak van is en deze vrouwen stimuleren om bij elkaar te komen en zich in te zetten voor de emancipatie van lesbische en biseksuele vrouwen met een islamitische achtergrond. Voor dit onderzoek hebben wij een elektronische enquête opgesteld. Wij willen alle lesbische en biseksuele vrouwen met een islamitische achtergrond (dit kan betekenen dat u zowel zelf islamitisch bent of in een voornamelijk islamitische cultuur bent opgegroeid) oproepen om de enquête in te vullen.
Klik hier om de enquête in te vullen. U zou ons er zeer mee helpen als u de enquête wil invullen. Dit zal niet meer dan tien minuten tijd in beslag nemen. De uitkomsten zullen we verwerken in een rapport en in een korte documentaire. Vervolgens zullen we een debat organiseren over de onderwerpen van de enquête om zo verschillende ideeën naar voren te brengen, en samen te bespreken en te evalueren. Aan het debat, dat op 8 maart plaats zal vinden, zullen politici, journalisten en medewerkers van onze stichting deelnemen. Tevens zal tijdens dit debat de documentaire vertoond worden. Door middel van dit project hopen we te participeren in de emancipatie van lesbische en biseksuele vrouwen met een islamitische achtergrond in de Nederlandse samenleving. Wij danken u bij voorbaat voor uw medewerking en hopen u in maart te mogen begroeten tijdens ons debat! |
||||||
Veiligheid of Homo-emancipatie?
Secret Garden heeft de bewuste deelnemer via de hulpverleenster van Vluchtelingwerk POL verzocht om contact met ons op te nemen, dan wel met UGOM (Uganda Gay On Mover). Tot op heden is een reactie zijnerzijds achterwege gebleven. Bij de start van bedoelde interviews heeft Secret Garden de deelnemers in he bijzijn van een advocaat duidelijk gemaakt, dat zij met de petitie de aandacht van de media (kranten, TV, Radio, internet) zou zoeken. Tevens dat de mogelijkheid er zelfs inzat, dat de petitie Oeganda zou bereiken. ter sprake gebracht. Van de zijde van Secret Garden is daarom uitdrukkelijk gevraagd om goed na te denken over deelname. Naar aanleiding van bovenstaande heeft het bestuur van UGOM zijn leden opgeroepen om deze kwestie te bespreken. Op 5 december is men in het AZC van Alkmaar bij elkaar gekomen en heeft alle deelnemers opgebeld. Inmiddels is duidelijk om welke deelnemer het gaat. Op vrijdag 13 december zijn Secret Garden en UGOM bijeen gekomen om de puntjes op de "i" te zetten. De voorzitter van UGOM verklaarde: Iedereen heeft toestemming gegeven en wilde graag aan deze actie meedoen. De betrokkene die nu klacht indient wist dat de brochure online was en heeft niets gezegd. Nu hij een verblijfsvergunning gekregen heeft, is hij van mening veranderd. Secret Garden is bekend met dit gedrag. Ook in 2010 hebben we een foto documentaire, en een brochure over asielzoekers gemaakt. Ook toen hebben de deelnemers schriftelijk verklaard akkoord te gaan met openbaarmaking van het materiaal en zijn enkelen, na ontvangst van een verblijfsvergunning, van gedachten veranderd. Het bestuur van UGOM heeft nu maatregelen genomen, om dit soort misverstanden in de toekomst te voorkomen. Oegandese LHBT'ers die zich bij Secret Garden melden, worden eerst naar UGOM doorverwezen voor een intakegesprek. Daarbij wordt ook een ledenpas verstrekt. Secret Garden doet haar best om haar cliënten te beschermen. Helaas belemmert dit soort incidenten het proces waarin de Stichting streeft naar het bespreekbaar maken van homoseksualiteit en homo-emancipatie binnen migrantenkringen.
|
||||||
|
UGOM een nieuwe LHBT initiatief
Zoals geplant, werd de officiële opening van de nieuwe LHBT initiatief UGOM (Uganda Gay On Move) op 27 november in de oude Lutherse kerk gehouden. De presentatie werd druk bezocht. Dit mede dankzij de goeie samenwerking van Lutherse kerk gemeente met name Co Engeberts en Andreas Wohle. Er werd ook door de kerk € 1000 geschonken aan UGOM om hun activiteiten te kunnen starten.
We danken onze vrienden de Oegandezen, die massaal naar de presentatie zijn gekomen. Ze hebben geen geld om van AZC's die in Nederland verspreid zijn naar Amsterdam te reizen. Maar toch zijn ze gekomen om elkaar te ondersteunen en hun eerste stap in de gay scene officieel te bevestigen. Meer weten over deze initiatief, open deze link: http://ugom.stichtingsecretgarden.nl/ |
||||||
|
Nour Anne: "Mijn familie heeft me altijd geaccepteerd, het was een shock voor ze maar dat zal bij elke familie zo zijn geweest." We kregen een ruimte aangewezen een rustige plek waar ik haar kon interviewen. We gingen zitten en voor me zat een mooie vrouw die wat verlegen naar me keek. Dit was de 35 jarige Nour-anne een transgender die in mei van dit jaar na veel reizen (vluchten) door europa naar Nederland is gevlucht. Mijn eerste indruk van haar werd gelijk weggenomen toen ze begon te vertellen over haar leven in haar geboorteland Koeweit. Deze rustige vrouw veranderende in een gedreven krachtige activist die jaren lang had gestreden voor de rechten van transgenders in Koeweit en de andere golfsteden. Wij transgenders worden in koeweit gezien als minder dan iedereen dit maakt een goed leven opbouwen onmogelijk. Je kan niet werken of naar school wij staan in Koeweit op de laagste plek.
Nour-anne rapporteerde incidenten die voorvielen in Koeweit aan de Human right watch. Transgenders die werden opgepakt, in elkaar geslagen, misbruikt, vernedert om het simpele feit dat ze waren wie ze waren. Nour-anne probeerde aandacht te krijgen voor deze incidenten. Ze was ook een participant van de groep Mantiqitua (onze regio). Dit was een groep transgenders uit verschillende landen in het midden oosten en Afrika die minstens een keer per jaar bij elkaar kwamen. Om verhalen te delen en deel te nemen aan workshops. Maar vooral om elkaar te empoweren. In 2006 werd bekend gemaakt dat er een wet zou komen in Koeweit deze wet criminaliseert mensen die 'het uiterlijk van de tegengestelde sekse nadoen'. In 2007 werd deze wet ingevoerd. Er veranderde de veiligheid van transgenders in Koeweit. ‘Mijn familie heeft me altijd geaccepteerd, het was een shock voor ze maar dat zal bij elke familie zo zijn geweest. Het is de gemeenschap die het voor mijn familie en andere families van transgenders moeilijk maakt om hun kinderen te accepteren, Na het invoeren van deze nieuwe wet in 2007 werkte Nour-anne met 6 vrienden aan een onderzoek die ze aan het UN wouden voorleggen. Ze probeerde hun stem harder te laten horen. Ze maakte een documentaire waarin verschillende mensen werden geïnterviewd. Ze probeerde grenzen te verleggen en met mensen een dialoog te beginnen over het onderwerp transgenders Het was moeilijk want veel mensen schaamde zich om te praten over dit onderwerp. Het is in Koeweit een taboe om te praten over transgenders of de derde sekse zo worden transgenders in Koeweit ook wel genoemd. ‘Ik kan NU niet meer terug naar mijn land misschien wel nooit meer. Nu dat de minister van gezondheid in Koeweit heeft aangekondigd dat ze medische testen gaan uitvoeren voor mensen die koeweit binnen willen komen. Ik zal gelijk worden opgepakt.’ Na 2007 werd de situatie in Koeweit nog erger ook Nour-anne heeft alle kwellingen meegemaakt die deze nieuwe wet met zicht meebracht. Arrestaties, vernederingen en zelf een gevangenis straf alleen omdat ze haarzelf wou zijn. Maar er was toen nog wel altijd hoop, hoop dat er een verandering zou komen. Dat transgenders geaccepteerd werden in Koeweit ‘Ik had een afspraak bij de starbucks en daar werd ik gearresteerd. Mensen wisten wie ik was en wat ik deed en dit hebben ze gerapporteerd bij de autoriteiten.’ Als activist had Nour-anne veel bereikt met haar acties zo was er meer aandacht voor de toestand van transgenders in Koeweit ook internationaal. Koeweit werd op een zwarte lijst geplaatst, om de discriminatie van LHBT’s. Maar er veranderde verder weinig. Het werd juist steeds zwaarder voor transgenders zegt Nour-anne. ‘Zins 2008 tot ongeveer 2011 was alle hoop weg alle activisten waarmee ik samenwerkte vluchten uit Koeweit. Niemand had meer hoop dat er verandering zou komen. In 2010 was ik letterlijk alleen een strijd aan het voeren. Alle druk was op mijn schouders. Als ik het niet zou doen zou nu niemand het doen. Na mijn operatie in 2011 was het voor mij niet meer veilig om in koeweit te blijven, want er geld een dubbelen straf tegen transgenders die zich hebben omgebouwd want dat zal tegen god zijn. Ik heb mijn werk zekerheid en Familie achtergelaten en ben weggegaan.’ In haar eigen land is Nou-anne niet veilig en moest ze in januari van dit jaar haar werk familie en zekerheid achterlaten. En is uiteindelijk in Nederland terecht gekomen in een asielzoekers centrum met uitsluitend vrouwen. Ze voelde zich nog steeds niet veilig om ervoor uit te komen dat ze transgender was. Het was de zelfde gemeenschap waarvoor ze was gevlucht en nu was ze gedwongen om met ze te leven en wonen. Ik was vooral bang dat ze mijn poststukken te lezen kregen daaruit konden ze te weten komen dat ik transgender was. Soms bleef ik wakker om als eerste bij mijn postvakje te zijn. Om zo de garantie te hebben dat niemand mijn post in handen zou krijgen. Hier in Nederland volgt Nour-anne alle verhalen van transgenders in Koeweit of transgenders die gevlucht zijn uit koeweit. Maar ze heeft de strijdbijl neergelegd en hoopt hier in Nederland een nieuw begin te maken. Ze Wil hier al haar kansen benutten die haar in Koeweit werden ontnomen. Ze heeft net een huis gekregen en wil haar leven hier in vrijheid opbouwen, haar droom was altijd om medicijnen te gaan studeren en die droom is ze van plan te gaan verwezenlijken. Ik ben veilig ja, maar ik leid iedere keer weer als ik moet uitleggen waarom mijn papieren niet overeenkomen met de persoon die voor mensen staat. Ik wil alles achter me leggen en een nieuwe start maken. |
||||||
|
De AZC's zijn een onveilige plek voor LHBT'ers?
“Ieder mens heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van de persoon, ongeacht ras, politieke voorkeur, nationaliteit en seksuele voorkeur. Iedereen die wegens mensenrechtenschendingen het eigen land moet verlaten en in (o.a.) Nederland bescherming zoekt, heeft recht op veiligheid. Tegelijkertijd dient hij of zij ook de mensenrechten van anderen ten alle tijden te respecteren. Maar asielzoekers die bijvoorbeeld naar Nederland komen op zoek naar bescherming, denken aan LHBT'ers en hun veiligheid? Helaas niet. ze tonen niet eens respect. Veel LHBT'ers worden nog steeds gediscrimineerd en in elkaar geslagen, omdat ze anders zijn. Dit keer was het een jonge man uit Nigeria, die vanwege zijn homoseksualiteit problemen kreeg met antihomo asielzoekers. Hij is voor zijn eigen veiligheid een paar keer van AZC veranderend. In het laatste AZC waar hij terecht kwam en waar hij nu nog verblijft. Is hij in elkaar geslagen door een Afghaanse asielzoekers. Dit probleem is bekent bij het ministerie van veiligheid en Justitie en ook de COA medewerkers weten hiervan. Echter wordt er niks gedaan aan dit probleem. Het enige wat we te horen kregen is dat er gehandeld wordt volgens een beleid. Maar wat staat in godsnaam in dit beleid en hoe wordt die uitgevoerd? Sinds 2009 wordt deze problematiek in de gaten gehouden en bijna iedere dag krijgen wij verhalen te horen van onze bezoekers, die gediscrimineerd werden en/of in elkaar werden geslagen. Ze kunnen zichzelf niet zijn, want als ze zichtbaar zijn dan zijn ze niet meer veilig. Het ministerie van veiligheid en justitie moet streng zijn met deze daders. Ze moeten duidelijk begrijpen dat in dit land iedereen moet gerespecteerd worden en wie zich aan de regels niet houdt, moet per direct teruggestuurd naar waar hij en zij vandaan komt. Omdat asielzoekers die de mensenrechten van andere schenden, krijgen ruimte in onze maatschappij. In 2010 heeft Secret Garden aan de bel getroken om de situatie van LHBT asielzoekers te verbeteren en petitie aan tweede kamerleden mevrouw Khadija Arib PVDA, de heer Joel Voordewind ChristenUnie en mevrouw Sharon Gesthuizen van SP was aangeboden en dit jaar opnieuw aandacht besteden aan deze problematiek en inderdaad een tweede petitie was aan de tweede Kamerleden de heer M. Azmani VVD, L.G.J. Voortman GroenLinks,Y.J. van Hijum CDA, J.S. Voordewind ChristenUnie. Maar helaas de tweede Kamerleden en ministerie van Veiligheid en Justitie hebben het druk en geen tijd te besteden aan veiligheid van LHBT asielzoekers.
|
||||||
|
Homoseksualiteit in India weer strafbaar
Twee rechters van het Indiase Hooggerechtshof hebben net besloten dat seks tussen homo’s illegaal is. ILLEGAAL! Maar als we snel handelen kunnen we deze achterlijke uitspraak ongedaan maken.
Mannen en vrouwen in India lopen nu risico op intimidatie door politie en levenslange gevangenisstraffen. Dit onterende besluit heeft al tot veel woede geleid. Als we nu laten zien dat India zichzelf voor de gek zet op het internationale toneel door liefde te verbieden, dan kunnen we het Indiase parlement overtuigen om met spoed wetgeving te introduceren die rechters moeten respecteren. Laten we ervoor zorgen, dat liefde het laatste woord krijgt in India. Wanneer we de 1 miljoen halen zullen we het Indiase parlement omringen met honderden gigantische harten met onze namen erop, en door middel van prominente advertenties duidelijk maken dat de wereld een verbod op liefde niet meer duldt: http://www.avaaz.org/nl/indias_gay_outrage_loc/?bFjdleb&v=32722
De schokkende beslissing van het hof kwam onverwachts. In 2009 had een lager gerechtshof in India bepaald dat een wet uit de koloniale tijd die seks tussen homo’s verbiedt in strijd was met de Indiase grondwet. De meeste mensen hadden verwacht dat het Indiase Hooggerechtshof deze uitspraak in stand zou houden. In plaats daarvan hebben ze het teruggedraaid, daarmee erkenning gevend aan het middeleeuwse argument dat seks tussen mensen van hetzelfde geslacht “onnatuurlijk, onzedel ijk en een teken van een perverse geest is.” |
||||||
|
Cultuur Om vrij en slim te zijn hoef je je islamitische achtergrond niet vaarwel te zeggen Mano Bouzamour, een jonge schrijver van Marokkaanse afkomst kan zijn ouderlijk huis niet meer in, want zijn ouders hebben de sloten vervangen. Dit vertelde hij vrijdag openlijk bij Pauw en Witteman. En hij wordt bedreigd; allemaal nare tweets van mede-Marokkanen. En dat terwijl hij ‘alleen maar een grappig boek’ wilde schrijven. Vervolgens las hij een fragment voor uit zijn boek met de volgende strekking: ‘Ik lag met mijn hoofd tussen de benen van het ene meisje, terwijl ik het andere meisje vingerde en ik bedacht me: “Ha, dit is precies de houding van moslims als zij bidden.”’ Zelfs de vrije en normaal multiculti-kritische Jeroen Pauw luisterde vol verbazing. Iemand bedreigen is natuurlijk nooit oké. Ik distantieer me daar ook volledig van, moge dat duidelijk zijn. Maar als je een boek schrijft met zulke passages ben je of heel naïef of je doet alsof, als je verbaasd bent dat je vervolgens kritiek krijgt vanuit de moslimgemeenschap. Het gebed is een heilige handeling en om dat nou te gaan noemen in combinatie met een trio? Maar uiteindelijk kan mij dat helemaal niks schelen. Mano moet schrijven wat hij wil. Ik weet door dat fragment dat het niet mijn soort literatuur is, maar misschien wel dat van een ander. Waar ik me zo verschrikkelijk aan stoorde waren drie andere punten. Ten eerste omdat ik door een autochtoon op tv nog nooit zoveel vooroordelen over Marokkanen en Turken achter elkaar heb gehoord dan vrijdag door Mano en Özcan Akyol, een Turkse schrijver die uitgenodigd was om vanuit zijn eigen ervaring het verhaal van Mano te versterken. ‘Ze’ zijn analfabeet, ‘ze’ kijken alleen maar naar schoteltv, ‘ze zoeken elkaar altijd op en treden nooit buiten hun gemeenschap’ en ze zijn dom’ (Mano: ‘bedreigingen als oppassen met 1 “P” en dat soort geintjes’). Het waren Pauw en Witteman, die bepaalde punten een beetje moesten nuanceren. Jeroen: ‘In Nederland was er in de jaren ’60 ook ophef over boeken met seks van bijvoorbeeld Jan Cremer’ en ‘ach segregeren, dat doen Nederlanders in Canada toch ook?’ Ten tweede stoorde ik me er enorm aan dat Özcan en Mano er met hun hoofd niet bij konden dat de Marokkaanse en Turkse gemeenschap hen ziet als vertegenwoordigers. Hoe komen die mensen er toch bij? Dat ze Mano durfden te bellen of hij niks negatiefs wilde zeggen over Marokkanen? Dat Turkse Özcan geclaimd wordt door de Turkse gemeenschap! Hij is helemaal geen Turk, hij heeft alleen maar Turkse roots. Maar in hun boeken schrijven ze wel over de Marokkaanse en Turkse gemeenschap. Over de moskeeschool, over allochtone ouders, over hun jeugd als allochtoon. Dus zo gek is het niet dat ze vervolgens worden aangesproken op dat stukje van hun identiteit. Je kunt niet schrijven over de Turkse gemeenschap vanuit je Turkse achtergrond en dan zeggen: ‘Ik wil niet dat mensen mij behandelen als Turk, ik ben gewoon een Nederlander’. Als je dat gebruikt voor je succes (waarom mogen ze anders aanschuiven bij P&W?), moet je ook de lasten ervan dragen. Tot slot hetgeen waar ik me zo aan stoorde dat ik deze blog wilde schrijven. Afgelopen week had ik een tentamen over het gedachtegoed van de Amerikaanse islamwetenschapper Talal Asad. Hij stelt dat aan het Europese denken over de islam een aantal machtclaims ten grondslag liggen. Één daarvan is dat religie, en islam in het bijzonder, geassocieerd wordt met geweld. Zelfs als er geen sprake is van direct geweld vormen moslims volgens het Europese denken een bedreiging voor de verworven liberale normen en waarden hier. Secularisatie zou hier de oplossing voor bieden. De hoofdclaim is het idee van de progressieve Westerling ten opzichte van de onderontwikkelde Oosterling. Dat is wat je vrijdag perfect terugzag bij Pauw en Witteman. Alleen zij, die zich los hebben gerukt van de islamitische traditie vormen een uitzondering op dit indirecte geweld. Zij die dat niet hebben gedaan, zijn de losers van de Nederlandse samenleving. Dat zijn de jongeren die dreigtweets schrijven, de mensen die niet tegen seks kunnen, de onderontwikkelde jongeren, die niet weten dat je oppassen met twee P’s schrijft, de onderontwikkelde ouders van de twee, die niet voor zichzelf kunnen denken, maar zich laten leiden door wat de gemeenschap hen influistert (ook een machtclaim, namelijk dat religieuze mensen vast zitten in een systeem van sociale dominantie in tegenstelling tot seculiere mensen die vrij kunnen denken en handelen) en bovendien ook nog eens de taal niet spreken. Mano en Özcan werden gepresenteerd als voorbeelden van hoe het ook kan. Zij durven vrij te denken, zij worden bedreigd in plaats van te dreigen en ze zijn progressief: ze durven bijvoorbeeld openlijk over seks te spreken en te klagen over de moskeeschool. Ik geloof echter niet dat je je hoeft af te zetten tegen je religie en cultuur om toch progressief, vrij en vredelievend te zijn. En nee, ik ken geen schrijvers die dat bevestigen. Wel veel mensen in mijn omgeving. Ik heb een vriendin met een hoofddoek, die tegen de wil van haar ouders en de gemeenschap, naar het buitenland vertrok om te studeren. Ik heb een vriendin, die ondanks de druk van de gemeenschap die vond dat het een ‘allochtone’ moslim moest zijn, toch trouwde met een Nederlandse moslim. Ik ken een diepreligieuze jongen, die in het bezit is van drie diploma’s op universitair niveau. Deze mensen zitten duidelijk niet vast in een systeem van sociale dominantie, maken dankbaar gebruik van liberale normen en waarden en zijn zeker niet onderontwikkeld. En ja, ze zijn moslim. Bron: http://www.wijblijvenhier.nl
Boeken
Meer lezen over Homoseksualiteit en gender:
Redactie: Mina Etemad, Litaima Tromp, Dick Verroen, Lippi en Emir Belatoui |
Nieuwsbrief van Stichting Secret Garden!
Hier kun je je voor ons
nieuwsbrief aan- of afmelden.
